Prawidłowe ocieplenie podłogi na gruncie zabezpiecza budynek przed stratami ciepła wpływającymi na komfort użytkowania obiektu. Z kolei izolacja przeciwwilgociowa podłogi na gruncie ma za zadanie chronić przed podciąganiem cząstek wody z gruntu.

Ocieplenie podłogi na gruncie jest bardzo ważnym etapem każdej budowy. Prawidłowe zaizolowanie posadzki stykającej się z podłożem jest tak samo ważne jak ocieplenie ścian i dachu. Odpowiednia grubość i układ warstw izolacyjnych zapewnia komfort użytkowania budynku i zmniejsza koszty ogrzewania.

Jak prawidłowo ocieplić podłogę na gruncie?

Ocieplenie podłogi na gruncie ma za zadanie ochronę pomieszczeń przed stratami ciepłego powietrza i zjawiskiem wyrównywania temperatury pomiędzy wnętrzem budynku a chłodnym podłożem. Najpopularniejszym materiałem stosowanym do izolowania posadzek na gruncie jest styropian. Dobierając konkretną odmianę styropianu do ocieplenia podłogi, należy skupić się na produktach przeznaczonych do stosowania na podłogach oraz charakteryzujących się oprócz właściwego współczynnika przenikania ciepła odpowiednią wytrzymałością na ściskanie. Warstwę ociepleniową na posadzkach stykających się z podłożem układa się na warstwie chudego betonu pokrytego powłoką z izolacji przeciwwilgociowej. Ważne, aby płyty styropianowe układać z przesunięciem względem siebie w celu uniknięcia mostków termicznych. Do wykonania warstwy ociepleniowej podłogi na gruncie można także użyć płyt z polistyrenu ekstrudowanego XPS (styroduru) lub twardych płyt z wełny mineralnej. Stosując styropian lub styrodur, warto wybierać płyty ze specjalnie wyprofilowanymi krawędziami do łączenia na zakład.

Izolacja podłogi na gruncie w starym domu - jak wykonać ocieplenie podłogi od wewnątrz?

Ocieplenie podłogi na gruncie w starym domu można wykonywać na dwa sposoby. Pierwszy z nich dotyczy sytuacji, gdy możliwe jest pozostawienie starych warstw wykończeniowych na posadzce. W takim przypadku modernizacja podłogi nie wiąże się z koniecznością wykonania uciążliwych prac związanych z kuciem podłóg, jednak wariant ten powoduje zmniejszenie wysokości użytkowej w pomieszczeniach o około 30 cm (grubość warstwy ociepleniowej i wylewki). Po wykonaniu warstw podłogowych trzeba także skorygować wysokość drzwi prowadzących do poszczególnych pomieszczeń. Sposób ten uchodzi za stosunkowo tani i mało kłopotliwy. Należy jednak liczyć się z faktem, że dodatkowe dociążenie podłogi nie zawsze jest możliwe i zawsze powinno być konsultowane z uprawnionym konstruktorem.

Drugi wariant ocieplenia podłogi w użytkowanym budynku polega na zerwaniu warstw wykończeniowych. Wiąże się to oczywiście z szerzej zakrojonym zakresem robót, ale ma też swoje zalety. Przede wszystkim w takiej sytuacji niezmienna pozostaje wysokość pomieszczeń. Skucie wykończenia posadzki umożliwia także wykonanie renowacji warstwy izolacji przeciwwilgociowej. W każdym przypadku do ocieplania podłogi należy użyć twardych materiałów izolacyjnych. Może to być na przykład podłogowa odmiana styropianu lub styrodur.

Ocieplenie podłogi nad piwnicą - czym powinno się charakteryzować?

Ocieplenie stropu nad piwnicą nie jest skomplikowanym procesem i nie należy go pomijać. W pomieszczeniach piwnicznych z reguły panuje niższa temperatura niż w tych przeznaczonych do użytkowania, co w sytuacji niewykonania warstwy izolacji prowadzi do strat ciepła z kondygnacji przeznaczonej na stały pobyt ludzi. Realizacja warstwy ociepleniowej stropu nad piwnicą polega na zamocowaniu izolacji od spodniej strony przegrody. Do tego celu zazwyczaj stosuje się płyty styropianowe o grubości 6 cm. Mocowanie styropianu wykonuje się poprzez przyklejenie oraz kołkowanie. Izolację można pozostawić w formie surowej lub wykończyć za pomocą tynkowania i malowania.

Izolacja przeciwwilgociowa podłogi na gruncie

Izolację przeciwwilgociową podłogi na gruncie zazwyczaj wykonuje się z folii lub papy, przy czym zaleca się układanie obydwu rodzajów materiałów w dwóch warstwach. Papa stosowana do izolowania posadzek na podłożu ma formę termozgrzewalną. Materiał należy stopniowo rozwijać z rolki i podgrzewać palnikiem, dociskając do podłoża. Podczas wykonywania robót należy zwracać uwagę, aby bitum rozgrzewał się wystarczająco do właściwego zespolenia z podłożem, ale jednocześnie nie można dopuszczać do przegrzania papy i doprowadzenia do zbyt dużego wypływu lepiszcza. Poszczególne warstwy materiału należy zgrzewać z przesunięciem o połowę szerokości pojedynczego pasma.

Izolacja z folii jest zazwyczaj układana w dwóch warstwach niestykających się ze sobą. Pierwsza z nich jest układana bezpośrednio na płytę z chudego betonu, a drugą rozkłada się na materiale izolacyjnym.