Tynk na elewacji nie tylko oddaje design nowego domu. Ważne są również jego właściwości izolacyjne i ochronne. Warto wiedzieć, że nie każdą zaprawę można łączyć z każdym materiałem termoizolacyjnym. Jaki tynk wybrać na elewację, aby dobrze wyglądał i spełniał swoje funkcje?

Tynkowanie jest najczęściej wybieraną i najprostszą metodą wykańczania ścian zewnętrznych. Wielu inwestorów pod koniec budowy zastanawia się, jaki wybrać tynk na elewację. Do wyboru są tynki cienkowarstwowe i grubowarstwowe, które z kolei dzielą się na kategorie ze względu na surowiec, z jakiego zostały wykonane. Każda wyprawa ma nieco inne właściwości i sposób układania.

Tynki grubowarstwowe

Kładzie się je zwykle bezpośrednio na podłoża betonowe lub murowane, które nie wymagają dodatkowej warstwy termoizolacyjnej. Ich grubość po położeniu na ścianę to 1-3 cm. Tego typu tynki składają się aż z 3 warstw: obrzutka, narzuta z zaprawy oraz tynk dekoracyjny lub gładź.

Tynki cementowe

Faktura tynku cementowego jest dość chropowata. Cechuje się wodoszczelnością, odpornością na uszkodzenia mechaniczne i dużą twardością. Należy on do najtrwalszych i dość tanich wypraw grubowarstwowych. Wadą tynków cementowych jest dość uciążliwy i długi sposób nakładania na ściany. Tynk wiąże bardzo szybko przez co trudno jest uzyskać gładkie wykończenie.

Tynki cementowo-wapienne

Są znacznie prostsze w nakładaniu, lecz mniej odporne na wilgoć niż tynki cementowe. Zazwyczaj nakłada się je dwuwarstwowo. Do ich zalet należy paroprzepuszczalność, odporność na niszczenie i tworzenie się pleśni. Można je kłaść zarówno na warstwę ociepleniową, jak i na same ściany. Struktura wypraw cementowo-wapiennych jest chropowata.

Tynki wapienne

Tego rodzaju tynków raczej nie używa się na elewacje, ale sprawdzają się we wnętrzach i do renowacji. Można je nakładać na stare warstwy tynkowania, aby uzyskać lub utrzymać efekt starości.

Tynki wygładzające i podkładowe

Zastanawiając się, jaki tynk grubowarstwowy wybrać na elewację zewnętrzną, warto wiedzieć o tynkach wygładzających i podkładowych. Pierwsze z nich są odmianą cementowo-wapienną o ziarnistej strukturze, która pozwala na uzyskanie dość gładkiego efektu. Nakłada się je cienką warstwą, aby wygładzić poprzednie tynkowanie. Tynki podkładowe używane są głównie do wyrównywania powierzchni ścian przed właściwym tynkowaniem. Dobrze „gruntują” ściany, poprawiają ich przyczepność i zmniejszają chłonność podłoża.

Tynki cienkowarstwowe

Wybierane są zdecydowanie częściej niż grubowarstwowe. Nakłada się je na warstwę termoizolacyjną. Zastanawiając się, jaki tynk na elewację ze styropianu wybrać, na pewno znajdziemy odpowiedni materiał właśnie wśród tynków cienkowarstwowych. Warto bliżej poznać ich właściwości, aby dobrać najlepszy do naszych potrzeb.

Tynki mineralne

Kupuje się je w formie sypkiej, a następnie rozrabia z wodą. Ich ważną cechą jest paroprzepuszczalność - dzięki nim ściana „oddycha”, niestety są równocześnie mało odporne na wilgoć i dość nasiąkliwe. Do wad tynków mineralnych należy mały wybór kolorów, niewielka elastyczność, mała odpornośc na zabrudzenia i skłonność do pękania. Można je kłaść na styropian i płyty XPS, nie poleca się jednak rozprowadzania ich na wełnie mineralnej ze względu na nasiąkliwość.

Tynki akrylowe

Ich niewątpliwą zaletą jest łatwość układania. Do plusów zalicza się również elastyczność, mała podatność na pękanie i wodoszczelność. Producenci tynków akrylowych oferują szeroki wybór kolorów, nawet bardzo nasyconych i nietypowych. Należy jednak wziąć pod uwagę, że ciemne kolory blakną pod wpływem słońca, więc po kilku słonecznych latach może zajść konieczność remontu elewacji ze względu na nieestetyczne wyblaknięcie. Wadą tych tynków jest słaba odporność na korozję biologiczną, dlatego dobrym pomysłem jest dodanie do nich odpowiednich środków grzybobójczych.

Tynki silikonowe

Są uważane za najlepsze (i jednocześnie najdroższe) na rynku tynków elewacyjnych. Podobnie jak tynki akrylowe są elastyczne, odporne na wilgoć i nie wchłaniają brudu. Pozwalają uzyskać efekt perlenia czyli odpychania samoistnego wody od podłoża. Występują w wielu kolorach. Wadą tynków silikonowych jest słaba odporność na pleśń i glony, dlatego zaleca się ich dodatkowe zabezpieczenie środkiem biobójczym.

Tynki silikatowe

Są odporne na mikroorganizmy i występują w wielu kolorach. Są dość odporne na wilgoć, jednak w mniejszym stopniu niż tynki silikonowe i akrylowe. Do ich wad należy uciążliwość przy nakładaniu i ścisłe wymagania dotyczące pogody (sucho, nie za ciepło i nie za zimno). Łatwo się brudzą i trudno je wyczyścić.

Tynki silikonowo-akrylowe

Stanowią ulepszoną odmianę tynków akrylowych. Cechują się dość dużą paroprzepuszczalnością oraz odpornością na brud i niesprzyjającą pogodę. Najczęściej stosuje się je do tworzenia dekoracji i warstw ochronnych.

Tynki siloksanowe (silikonowo-silikatowe)

Jest to ulepszona wersja tynków silikatowych. Są łatwiejsze w nakładaniu, bardziej odporne na wilgoć i nie brudzą się zbyt łatwo. Ich producenci oferują dość dużą gamę kolorystyczną. Można je kłaść na każdy rodzaj materiału termoizolacyjnego.