Taras na piętrze z funkcjonalnego punktu widzenia jest odpowiednikiem balkonu. Pod względem konstrukcyjnym ten element architektoniczny jest dużo bezpieczniejszy. Odpowiednie ukształtowanie warstw wykończeniowych na tarasie zapewni mu trwałość na wiele lat.

Drewniany taras na piętrze umożliwia spójne połączenie zewnętrznej przestrzeni wypoczynkowej z otoczeniem utrzymanym zarówno w stylistyce klasycznej, jak i nowoczesnej. Ekspozycja powierzchni tarasowej na działanie czynników zewnętrznych wiąże się z koniecznością doboru odpowiedniego rodzaju drewna.

Jak wykończyć taras na piętrze?

Z użytkowego punktu widzenia taras pełni podobną funkcję jak balkon. Podobnie jak wspornikowa płyta balkonowa, najczęściej jest częścią budynku wystawioną na ekspozycję warunków zewnętrznych, chociaż w ostatnim czasie coraz większym zainteresowaniem cieszą się także tarasy zadaszone. Przekrycie tarasu można wykonać na różne sposoby. Do najpopularniejszych należą daszki z poliwęglanu oraz różnego typu markizy. W każdym przypadku układ warstw na tarasie powinien być uzgodniony z projektantem budynku. Dotyczy to w szczególności rozkładu powłok odpowiedzialnych za odprowadzanie wody oraz zabezpieczenie płyty konstrukcyjnej przed wnikaniem cząsteczek cieczy. Błędy popełnione przy wykonywaniu warstw tarasu najczęściej skutkują przeciekami do wnętrza budynku.

Drewniany taras na piętrze - na co zwrócić uwagę?

Drewno należy do najpopularniejszych materiałów wykończeniowych stosowanych na tarasach. Jest to surowiec naturalny, który z łatwością wpisuje się w większość stylów architektonicznych. Decydując się na wykończenie tarasu w drewnie, mamy do wyboru gatunki rodzime i egzotyczne. Do układania warstw nawierzchniowych na powierzchniach tarasowych zaleca się stosowanie desek o grubości przynajmniej 1,9 cm. Wzrost grubości elementów drewnianych wpływa na zwiększenie trwałości okładziny. Niestety, fakt ten wiąże się także ze wzrostem kosztów całego przedsięwzięcia. Ważna jest kwestia wilgotności surowca. Zaleca się, aby poziom wilgotności elementów układanych na powierzchniach znajdujących się na zewnątrz budynków nie przekraczał 23%. Dostępne w sprzedaży deski na taras są oferowane w kilku wariantach szerokości, najczęściej z zakresu 9-15 cm. Typowa długość elementów krawędziowych z drewna wynosi natomiast 200-550 cm.

Wśród krajowych gatunków drewna do układania na tarasach nadają się elementy sosnowe, świerkowe lub dębowe. Deski z odmian rodzimych przed wbudowaniem muszą zostać poddane odpowiedniej impregnacji, najlepiej przeprowadzanej w sposób ciśnieniowy. Gatunki krajowe charakteryzują się przede wszystkim ciekawym wyglądem i oryginalnym usłojeniem. Problematyczny w ich przypadku jest natomiast fakt, iż elementy z nich pozyskane są miękkie, a przez to cechują się niezadowalającą trwałością. Drewno rodzime w łatwy sposób pochłania wodę, a poza tym jest siedliskiem mikroorganizmów i owadów, co przyspiesza procesy związane z butwieniem i rozkładem. Rozwiązaniem zapobiegającym niepożądanym efektom jest impregnacja, dzięki której elementy wykonane z krajowych gatunków drewna są zabezpieczone na kilkanaście lat. Warunkiem wydłużenia czasu eksploatacji drewna jest systematyczna konserwacja z użyciem specjalnych olejów, powtarzana sezonowo dwa razy do roku.

Egzotyczne odmiany drewna, w przeciwieństwie do krajowych, cechują się jednolitą, zwartą strukturą, wysoką gęstością oraz twardością. Dzięki temu są odporne na ścieranie i uszkodzenia uderzeniowe. Odmiany egzotyczne mają także dużą zawartość olejów żywicznych, co dodatkowo zwiększa ich trwałość. Elementy okładzinowe z takich gatunków mogą być eksponowane na działanie czynników środowiskowych nawet przez kilkadziesiąt sezonów. Impregnacja powierzchni z drewna egzotycznego stanowi przede wszystkim ochronę przed utratą koloru.

Zabudowa tarasu na piętrze

W przypadku konieczności powiększenia przestrzeni mieszkalnej inwestorzy często decydują się na zabudowę tarasu na piętrze. Chęć zaaranżowania powierzchni tarasowej na pokoje lub inne pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi wiąże się z koniecznością dopełnienia odpowiednich formalności. Prace związane z zabudową tarasu są kwalifikowane jako rozbudowa budynku, która z kolei należy do typowych pojęć związanych z budową. W prawie budowlanym nie ma zapisu jednoznacznie wskazującego na konieczność uzyskania pozwolenia na budowę dla robót polegających na zabudowie tarasu. Jednak śledząc orzecznictwo sądowe w tym zakresie, można stwierdzić, że prowadzenie tego typu prac może zostać potraktowane jako samowola budowlana, w związku z czym przed rozpoczęciem jakichkolwiek robót należy podjąć formalności związane z uzyskaniem pozwolenia na budowę w odpowiednim organie administracji architektoniczno-budowlanej.