Róże pnące to jedne z najchętniej wybieranych roślin ogrodowych. Wśród popularnych odmian można znaleźć zarówno róże o wiotkich, jak i o sztywnych pędach. Zobacz, czy cięcie róż pnących jest konieczne, jakie odmiany się wyróżnia i jak o nie dbać.

Róże pnące są z pewnością jednymi z najbardziej atrakcyjnych roślin, które można uprawiać w ogrodzie. Podczas kwitnienia długie pędy roślin obsypują się mnóstwem kolorowych kwiatów, wśród których miło spędza się wolny czas wiosną i latem. Kupując sadzonki, warto zainwestować w specjalne podpory do róż pnących, np. w pergole (to rozwiązanie cieszy się największą popularnością). Róże mogą rosnąć także przy altanach oraz płotach. Są to rośliny dość wymagające – jedynie utrzymanie ich w dobrej kondycji pozwoli cieszyć się pięknem róż, dlatego warto poświęcić im nieco więcej czasu. Zobacz, jakie wymagania uprawne ma róża pnąca oraz jakich zabiegów pielęgnacyjnych potrzebuje do prawidłowego rozwoju.

Róże pnące – podział i odmiany

Jeszcze przed zakupem sadzonek warto zdać sobie sprawę z charakterystycznych cech tej kategorii roślin. Mimo swojej nazwy róża pnąca nie jest klasyfikowana jako typowy gatunek pnący, ale jako roślina czepna. Niezależnie od tego, w jakim miejscu będzie uprawiana, wymaga dodatkowego oparcia, do którego przywiązuje się pędy. Zdarza się, że niektóre egzemplarze czepiają się podpór za pomocą swoich kolców.

Coraz chętniej sadzone w polskich ogrodach pnące róże można podzielić na dwie podstawowe grupy:

  • róże o pędach wiotkich (róże typu climber) – są to odmiany stworzone na podstawie krzewów różanych. Charakteryzują się delikatnymi pędami, których długość osiąga zazwyczaj około 5 m. Wśród róż o pędach wiotkich na szczególną uwagę zasługuje odmiana ‘Guinee’, ceniona ze względu na ciemnoczerwony kolor kwiatów;
  • róże o pędach sztywnych (róże typu rambler) – wyróżniają się znacznie drobniejszymi kwiatami niż odmiany róż o pędach wiotkich, zazwyczaj jednak obficiej kwitną. Ich pędy mogą osiągać nawet 8 m długości. Najpiękniejsze róże pnące w tej grupie to odmiana ‘Raubritter’ (stosowana także jako roślina okrywowa) oraz ‘Veichenbau’ o nietypowej formie płatków w kształcie serca i intensywnym fioletowym kolorze kwiatów.

W każdej kategorii róż pnących można znaleźć przykłady roślin powtarzających kwitnienie oraz kwitnących tylko raz w sezonie. Wśród róż powtarzających kwitnienie na szczególną uwagę zasługują odmiany: ‘Sympathie’, ‘New Dawn’, ‘Aloha’ oraz ‘Moonlight’. Do drugiej grupy zaliczane są z kolei odmiany takie jak ‘American Pillar’, ‘Alchymist’, ‘Lykkefund’, ‘Bobbie James’ i ‘Flammentanz’.

Jak sadzić róże pnące? Stanowisko uprawy i pielęgnacja

Róże pnące należą do wymagających roślin. Mimo prawidłowej uprawy i regularnej pielęgnacji pierwsze kwiaty mogą pojawić się dopiero po kilku latach od posadzenia rośliny. Zazwyczaj kwitnienie ma miejsce w pierwszych 3 lub 4 latach. Większość odmian wymaga przyczepienia ich do stabilnej konstrukcji. W uprawie amatorskiej zazwyczaj stosuje się specjalne podpory do róż pnących w kształcie drabiny, można także zaczepiać rośliny do pergoli, ścian domów, ogrodzeń, a nawet drzew (zwłaszcza tych o szerokich i rozłożystych pniach lub konarach).

Róże pnące warto sadzić na stanowiskach od strony południowej, na wcześniej odchwaszczonym i obficie nawiezionym gruncie. Zabieg wzmacniania sadzonek przy użyciu nawozów warto wykonywać przynajmniej kilkakrotnie podczas okresu wegetacji rośliny. Niezbędne jest także regularne cięcie róż pnących.

Na zimę róża pnąca powinna zostać odpowiednio zabezpieczona przed mrozem. Największą mrozoodporność zapewni roślinie kopczykowanie oraz okrywanie.

Cięcie róż pnących ‒ najważniejsze informacje

Przycinanie róż pnących to obowiązkowy zabieg pielęgnacyjny, który przeprowadza się regularnie co roku, najwcześniej jednak po trzech latach od zasadzenia. Wcześniej zaleca się jedynie usuwanie uszkodzonych lub wysuszonych pędów i kwiatostanów rośliny. Dorosłe sadzonki potrzebują cięcia dla prawidłowego wzrostu i obfitszego kwitnienia.

Do corocznego przycinania należy używać wyłącznie ostrych nożyc, za pomocą których odcina się wszystkie pędy, pozostawiając jedynie od 3 do 5 zdrowych, które będą stanowić trzon rośliny. Raz na kilka lat przeprowadza się także cięcie odmładzające, polegające na całkowitym usunięciu najstarszej gałęzi (stanowiącej przez kilka lat trzon rośliny). Róże powtarzające kwitnienie przycina się wiosną, a róże kwitnące raz w roku tnie się wyłącznie latem, po przekwitnięciu kwiatów.