Planując zakup materiału izolacyjnego, inwestorzy często porównują styropian i styrodur pod kątem tego, które rozwiązanie jest cieplejsze. Tymczasem główna różnica pomiędzy tymi dwoma rodzajami wyrobów polistyrenowych dotyczy parametrów wytrzymałościowych oraz odporności na wodę i zawilgocenie.

Styropian jest materiałem termoizolacyjnym, który jest stosowany do ocieplania typowych przegród znajdujących się powyżej poziomu zero budynku. Styrodur, ze względu na wysokie parametry wytrzymałościowe i odporności na zawilgocenie, jest wykorzystywany do izolowania fundamentów, podłóg na gruncie oraz stropodachów odwróconych.

Na czym polega proces produkcyjny styropianu i styroduru?

Podstawową różnicą pomiędzy styropianem a styrodurem jest ich sposób produkcji. Styrodur, czyli polistyren ekstrudowany, jest wyrobem wytwarzanym na bazie spienionego polistyrenu, którego struktura składa się z niewielkich komórek silnie zespolonych ze sobą. Stopień przylegania cząstek jest tak duży, że wewnętrzna struktura materiału jest niemal jednorodna. Polistyren XPS charakteryzuje się także gładką powierzchnią. Dzięki zamkniętokomórkowej budowie wyroby ze styroduru wykazują bardzo niską nasiąkliwość oraz znaczną wytrzymałość i twardość.

Styropian, a właściwie polistyren ekspandowany, jest produkowany dwuetapowo. W pierwszym kroku realizowany jest proces spieniania granulek, a następnie cząstki zostają poddane sklejeniu w większe elementy blokowe. W ostatnim etapie bloki przycina się do określonych wymiarów. Proces produkcyjny wpływa na powstanie w strukturze styropianu znacznej liczby porów. Fakt ten wiąże się ze skupieniem wewnątrz materiału dużej ilości cząsteczek powietrza, co z kolei wpływa na niższą izolacyjność cieplną, wytrzymałość i odporność na zawilgocenie.

Jakie są podobieństwa i różnice pomiędzy styropianem a styrodurem?

Główna różnica pomiędzy styropianem a styrodurem dotyczy parametrów wytrzymałościowych i odporności na działanie wody i zawilgocenia. Polistyren ekstrudowany wykazuje dużo lepszą nośność i znacznie niższą nasiąkliwość w porównaniu do płyt styropianowych. W związku z tym wyroby z grupy XPS znajdują szerokie zastosowanie jako izolacja termiczna elementów posadowienia budynku, cokołów, stropodachów oraz tarasów, a więc części obiektów budowlanych poddanych jednoczesnemu działaniu znacznych obciążeń i silnej wilgoci. Polistyren ekstrudowany pełni funkcję izolacji termicznej i osłony hydroizolacji. Ściany fundamentowe po zabezpieczeniu przed działaniem wody osłania się styrodurem, a następnie zasypuje gruntem. Jeśli jako materiał stykający się z gruntem zastosowano styropian, z reguły konieczne jest użycie folii kubełkowej jako dodatkowej warstwy oddzielającej cząstki gruntowe od hydroizolacji.

Minimalna wytrzymałość styroduru na ściskanie wynosi 200 kPa. Materiał ten osiąga także wyższą twardość w porównaniu do polistyrenu EPS oraz tworzy lepszą izolację termiczną. Styropian osiąga parametry izolacji cieplnej na podobnym poziomie jak styrodur, tylko w połączeniu z cząstkami grafitu (styropian grafitowy). Styrodur cechuje się nasiąkliwością na poziomie 1%. Styropian również nie nasiąka w dużym stopniu wodą, ale nie może być poddawany długotrwałemu zawilgoceniu.

Zarówno polistyren ekstrudowany, jak i ekspandowany są podatne na działanie promieniowania słonecznego i chemikaliów. Oba rodzaje materiałów wykazują podobny schemat zachowania w przypadku bezpośredniego oddziaływania ognia i wysokich temperatur. Wyroby te wykazują właściwości samogasnące, nie podtrzymują ognia, ale są palne.

Jaki styrodur wybrać na fundamenty, a jaki na stropodach odwrócony?

W przypadku stosowania płyt styroduru do ocieplania konstrukcji ścian podpiwniczenia oraz elementów posadowienia budynku zazwyczaj wykorzystuje się wyroby o powierzchni ryflowanej zespolone z powłoką na bazie geowłókniny. Taka budowa izolacji ułatwia proces spływania wody gruntowej. Wytrzymałość na ściskanie styroduru używanego do ocieplania cokołów (górnych fragmentów ścian fundamentowych lub piwnicznych) wynosi około 500 kPa. Do wykonania izolacji najniżej położonych elementów pionowych budynku zaleca się stosowanie płyt o tłoczonej lub szorstkiej powierzchni. Dzięki temu łatwiej zrealizować proces tynkowania przegród (poprawiają się parametry sczepności).

Jeśli polistyren ekspandowany ma zostać ułożony jako warstwa w dachu zielonym (stropodachu odwróconym, w którym izolacja jest dociążona kruszywem i gruntem organicznym) powinien mieć wytrzymałość na ściskanie o wartości 700 kPa. Płyty o takich parametrach nadają się także do izolowania podłóg zlokalizowanych w garażach. Elementy XPS o nośności na obciążenia ściskające wynoszącej 500 kPa można stosować jako ocieplenie podłogi stykającej się z gruntem lub pod płytę fundamentową.