Nie ma sztywno określonej wysokości, na jakiej powinna znaleźć się krawędź wanny, by korzystanie z niej było jak najbardziej komfortowe. To, co dla osoby wysokiej jest wygodne, dla niższej lub mniej sprawnej może okazać się barierą trudną do pokonania.

Zwykle przyjmuje się uśrednioną wysokość wanny od podłogi, czyli ok. 60 cm. Trzeba jednak pamiętać, że jest to wysokość mierzona do wykończonej już podłogi. Jeśli kupuje się wannę przed ułożeniem posadzki, w obliczeniach trzeba uwzględnić jej grubość.

Wanna – wysokość

Sprawy nie ułatwia także to, że wanny dostępne w sklepach mają różne wysokości. Standardowa wysokość wanny to ok. 40 cm, wanny o średniej wysokości mierzą 45–50 cm, a wysokie – ponad 55 cm (są to najczęściej modele wolnostojące). Wybierając wannę, zwykle nie zwraca się jednak uwagi na ten parametr, lecz na głębokość niecki. To, czy będzie wygodnie brać w niej kąpiel i czy da się całkowicie zanurzyć w wodzie, zależy zarówno od głębokości wanny, jak i jej ukształtowania.

Sama wysokość wanny to jednak nie wszystko – trzeba doliczyć także wysokość nóżek lub nośnika, na którym zostanie ona osadzona. Nóżki do wanien mają zazwyczaj możliwość regulacji w zakresie 13–18 cm. Natomiast styropianowe nośniki mają stałą wysokość, ale można je w razie potrzeby skrócić.

Wysokość montażu wanny

W niektórych sytuacjach warto przemyśleć obniżenie wysokości wanny. Można to zrobić, stosując niski syfon bądź wykonując w podłodze lub stropie zagłębienie, w którym można osadzić odpływ. Takie rozwiązanie jest korzystne, jeśli z wanny mają korzystać dzieci albo osoby o obniżonej sprawności fizycznej – do niżej zamontowanej wanny łatwiej jest wejść i trudniej się poślizgnąć podczas wychodzenia. Jednocześnie nie trzeba rezygnować z wygody i wanna może mieć głębokość gwarantującą komfort kąpieli.

Wanna na podwyższeniu

Sporą popularnością cieszą się projekty łazienek, w których strefy funkcjonalne wydzielone są za pomocą zróżnicowania poziomów podłogi. W takich wnętrzach część kąpielowa umieszczana jest na podeście, na który prowadzą schodki, a wanna ustawiona jest tak, że jej krawędź wystaje ponad poziom podestu zaledwie o kilka centymetrów. Rozwiązanie to jest z pewnością efektowne, ale mało wygodne. Po pierwsze, schodki w łazience zawsze wiążą się z ryzykiem wypadku, nawet jeśli są wykończone antypoślizgową okładziną – na mokrej posadzce bardzo łatwo się poślizgnąć. Po drugie, o ile wchodzenie do wanny jest jeszcze w miarę wygodne (wystarczy usiąść na podeście i zsunąć się do wanny), o tyle wychodzenie przypomina wspinanie się na wysokie schody – tym wyższe, im głębsza jest niecka. Rozwiązanie to jest więc dobre dla osób sprawnych fizycznie, ale dla tych o obniżonej sprawności czy dzieci może być wręcz niebezpieczne.

Wanna zamontowana w podłodze

Wanna „schowana” w podłodze to pomysł rodem z luksusowych katalogów i salonów SPA, który może być kuszący, szczególnie jeśli instaluje się wannę o dużej pojemności, wyposażoną w schodki ułatwiające wchodzenie i wychodzenie. Trzeba jednak pamiętać, że takie wanny mają pewne ograniczenia w montażu. Jeśli planuje się instalację takiej wanny na górnej kondygnacji domu, trzeba uwzględnić to na etapie projektowania – zagłębienie na nieckę wanny nie może bowiem w żaden sposób osłabiać stropu, a on sam musi mieć odpowiednią nośność. Jeśli taka wanna ma się znaleźć w istniejącym budynku, trzeba zasięgnąć porady konstruktora, który określi, czy jej montaż jest w ogóle możliwy, a jeśli tak, to jakich wzmocnień ewentualnie wymaga strop. Przyłącza wodno-kanalizacyjne prowadzi się zwykle pod sufitem pomieszczenia na niższej kondygnacji i zwykle chowa się je pod zabudową podwieszanego sufitu. Pomieszczenie to jednak będzie niższe niż pozostałe wnętrza.

Nieco łatwiejsze jest zamontowanie takiej wanny na parterze, gdy dom postawiony jest w technologii podłogi na gruncie. Należy jednak pamiętać, by nie tylko wykonać zagłębienie na nieckę wanny, ale także zrobić odpowiednio większy wykop, tak by zmieścić przyłącza wodno-kanalizacyjne (baterię wannową również umieszcza się w podłodze) oraz ewentualnie urządzenia wchodzące w skład systemu hydromasażu. Zwykle taki wykop ma głębokość 60–80 cm. Wylewa się w nim warstwę betonu i układa na niej warstwę izolacji przeciwwodnej, a następnie izolację termiczną w postaci płyt z twardego styropianu. Po zainstalowaniu wanny nie będzie dostępu do syfonu i podejścia wodnego, należy więc wykonać studzienkę rewizyjną, która w przyszłości umożliwi wykonywanie napraw. Podłogę wokół wanny przed wykończeniem trzeba też zabezpieczyć przed wodą i wilgocią za pomocą płynnej folii.

Wanna w podłodze wymaga sporej przestrzeni, bo powinna być dostępna z kilku stron. Wady tego rozwiązania są podobne jak w przypadku wanny montowanej na podeście. Jest ona raczej mało praktyczna w codziennym użytkowaniu – uciążliwe jest nie tylko wchodzenie i wychodzenie, ale i mycie wanny.