Dobór odpowiedniego materiału tynkarskiego oraz jego poprawne zastosowanie to podstawa udanego tynkowania. Sprawdź, jakie rodzaje tynków są dostępne na rynku.

Tynk to warstwa stwardniałej masy, która służy do ochrony powierzchni ściennych i sufitowych. Materiał ten chroni również przed wilgocią oraz jest ognioodporny. Co więcej, tynki nadają wnętrzu estetyczny wygląd. Jednak nie wszystkie tynki dostępne na rynku cechują się jednakowymi właściwościami.

Jakie są rodzaje tynków wewnętrznych?

Tynki można podzielić ze względu na ich skład oraz nakładaną liczbę warstw zaprawy. Pod względem składników mieszanki można wyróżnić tynk cementowy, cementowo-wapienny, wapienny, gipsowy oraz gliniany. Tynki można układać jednowarstwowo, dwuwarstwowo lub trójwarstwowo. Odrębną grupę tynków stanowią tynki dekoracyjne wewnętrzne, które cieszą się coraz większą popularnością.

Parametry okładzin tynkarskich mają wpływ na warunki, w których można je zastosować. Z tego względu tynki dzielą się na zwykłe, niezawierające specjalnych dodatków (w zależności od sposobu nakładania oraz dodatku pigmentu mogą tworzyć tynki dekoracyjne wewnętrzne, np. tynk wewnętrzny baranek), tradycyjne szlachetne, zawierające odpowiednie zaprawy (w ich składzie wyróżnić można dodatki białego cementu czy kruszyw szlachetnych) oraz specjalne (między innymi pochłaniające promieniowanie rentgenowskie czy poprawiające parametry akustyczne pomieszczeń).

Wybór właściwego rodzaju tynku zależy od materiału wykorzystanego do budowy ścian oraz spoiwa łączącego elementy muru. Ważnym kryterium jest również przeznaczenie tynkowanego pomieszczenia. Masa tynkarska może być nakładana ręcznie lub za pomocą specjalnego agregatu tynkarskiego. W zależności od sposobu przygotowania zaprawy można natomiast wyróżnić tynki gotowe w workach oraz mieszane w miejscu nakładania.

Tynki wewnętrzne tradycyjne

  • Tynki cementowe – są najbardziej wytrzymałe ze wszystkich rodzajów tynków. Z tego względu nie ulegają łatwo uszkodzeniom mechanicznym. Ich zaletą jest również odporność na wilgotne środowisko. Podłoże pod tego rodzaju tynk powinno charakteryzować się wysoką przyczepnością. Problematyczną kwestią przy tego typu masie jest trudność w jej wyrabianiu.
  • Tynki cementowo-wapienne – są odpowiednie do każdego typu pomieszczeń. Najczęściej stosuje się je w pomieszczeniach o dużej wilgotności, takich jak kuchnia i łazienka. Często są zacierane „na ostro” dla zwiększenia przyczepności np. pod płytki. Ich znaną cechą jest paroprzepuszczalność. Zaprawa cementowo-wapienna jest łatwiej urabialna niż ta na bazie samego cementu.
  • Tynki wapienne – ich charakterystyczną cechą jest powolny proces wiązania, co sprawia, że prace tynkarskie można przeprowadzać wolniej niż przy innych zaprawach. Tynki tego rodzaju są odporne na pękanie, można je stosować zarówno w miejscach suchych, jak i narażonych na wilgoć.
  • Tynk gipsowy – jest najbardziej popularny wśród tynków tradycyjnych wewnętrznych. Jest używany właściwie we wszystkich pomieszczeniach oprócz tych z wysokim poziomem wilgotności. Ze względu na właściwości gipsu dopuszcza się stosowanie tego typu mas w kuchniach i łazienkach pod warunkiem właściwej wentylacji. Wadą tynków gipsowych jest ich niska odporność na uszkodzenia mechaniczne. Współczesne tynki zawierają jednak specjalne domieszki, dzięki którym ich odporność na uszkodzenia jest większa.
  • Tynki gliniane – są mniej popularne niż inne rodzaje tynków, ale dużą zaletą jest ich ekologiczność. Dodatkowo mają zdolność pochłaniania wilgoci oraz zapachów. Nie pokrywają się pleśnią, a w ich wnętrzu nie rozwijają się grzyby i mikroorganizmy. Są też materiałem plastycznym i oddychającym. Wadą tynków na bazie gliny jest znacząca cena oraz ciężar.

Tynki wewnętrzne ozdobne

Tynki dekoracyjne wewnętrzne mogą służyć podniesieniu estetyki oraz odpowiedniego kształtowania architektury wnętrza. Odgrywają również rolę w zwiększeniu trwałości całego budynku. Dzięki zastosowaniu specjalnych dodatków nie ścierają się, są ognioodporne, nie niszczą się pod wpływem wilgoci ani działania promieni słonecznych. Pozytywnie wpływają również na termoizolacyjność obiektów. Wśród różnorodnej oferty tynków ozdobnych za najpopularniejsze oraz najbardziej funkcjonalne uchodzą:

  • tynk japoński – za końcowy efekt wizualny odpowiadają niewielkie strzępki jedwabiu, włókienka mineralne, celulozowe i bawełniane;
  • tynk akrylowy – możliwy do zastosowania na powierzchniach wewnętrznych oraz zewnętrznych, odporny na czynniki mechaniczne oraz trwały;
  • tynk mozaikowy – używany jako dekoracja elewacyjna oraz ścian wewnętrznych. Składa się z niewielkich kamyków (kruszywa naturalnego oraz kamyczków syntetycznych). Wyróżnia się dużą odpornością na warunki atmosferyczne;
  • tynk strukturalny (stiuk wewnętrzny) – składa się z zaprawy gipsowej lub wapienno-gipsowej najczęściej z dodatkiem pyłu marmurowego lub piasku. Jest dostępny w szerokiej gamie kolorystycznej.