Płytki ceramiczne to bardzo popularna okładzina na podłogi i ściany. Ich przykładem jest glazura, która jest niedroga, trwała i efektowna. Płytki glazury nadają się do wykańczania ścian.

Czasami słowem „glazura” określa się potocznie wszystkie płytki ceramiczne, niezależnie od ich rodzaju i właściwości, albo wszystkie płytki pokryte szkliwem. W rzeczywistości jest to tylko jeden typ kafelków o bardzo szczególnych parametrach, przeznaczony do układania na ścianach.

Co to jest glazura? Jakie płytki do łazienki wybrać?

Wszystkie płytki ceramiczne – w tym glazura, terakota, gres i klinkier, produkowane są z różnych typów gliny i rozmaitych dodatków wpływających na ich późniejsze właściwości. Różnie też się je formuje – mogą być ciągnione lub prasowane. Uformowane kafelki zostają poddane suszeniu i szkliwieniu, a potem wypalaniu w wysokiej temperaturze. Zazwyczaj jest to proces wielokrotny – płytki kilka razy poddaje się działaniu wysokiej temperatury, a potem studzi.

Glazura wytwarzana jest z mieszanki gliny, kwarcu i skalenia, czyli fajansu. Płytki takie są dość kruche i łatwe do uszkodzenia mechanicznego. Ich wierzchnią warstwę stanowi szkliwo – to ono zabezpiecza fajansowy czerep płytki przed wilgocią, a jednocześnie nadaje płytkom wykończenie (nie tylko rozmaite kolory i wzory, ale też teksturę). Glazura może mieć jednolitą, gładką powierzchnię, ale dostępne są też płytki z nacięciami, dzięki którym imitują zafugowaną już mozaikę.

Właściwości materiału i jego grubość sprawiają, że płytki glazury nie są mrozoodporne, więc nie można układać ich na zewnątrz pomieszczeń. Nie mają też wysokiej odporności na ścieranie, więc nie nadają się na posadzki – nie istnieje glazura podłogowa.

Jak wybierać płytki? Glazura bez błędów

Decydującymi czynnikami przy zakupie płytek glazury są wrażenia estetyczne i wymiary płytek dopasowane do wielkości pomieszczenia, w którym mają się znaleźć. Warto pamiętać o kilku innych ważnych parametrach, których znajomość pozwoli uniknąć kłopotów podczas układania glazury.

Choć wytwarzanie glazury przebiega pod nadzorem komputerów sterujących liniami produkcyjnymi, to nie da się całkowicie kontrolować zmian zachodzących w płytkach podczas kolejnych faz. Z tego względu ważna jest kalibracja płytek (precyzyjne określenie wymiarów) i dopasowanie ich tonacji (odpowiednie informacje znajdują się na opakowaniach). Producenci określają wymiary płytki na kilka sposobów. Najczęściej klienci koncentrują się na wielkości znamionowej, podawanej w centymetrach, np. 10 × 10 cm, 20 × 20 cm, 32,5 × 32,5 cm itd. Bardziej precyzyjny jest tzw. wymiar fabryczny, czyli używany podczas produkcji – płytka o wymiarze nominalnym 20 × 20 cm może mieć wymiar fabryczny 198 × 198 mm. Jednak rzeczywiste wymiary płytek mogą nieznacznie różnić się zarówno od nominalnych, jak i fabrycznych, wskutek czego wspomniane płytki 20 × 20 cm mogą mieć rzeczywisty wymiar (kaliber) 197 × 197 mm. Aby uniknąć problemów z układaniem, kafle są więc sortowane w fabryce i oznaczane odpowiednim kalibrem. Kupując kilka paczek, trzeba zwracać uwagę, czy glazura w nich ma dokładnie takie same wymiary.

Podobnie jest z tonacją kolorystyczną – partie płytek wychodzące z fabrycznych pieców mogą nieznacznie różnić się kolorem. Są więc odpowiednio sortowane i oznaczane (np. „ton A”, „ton B” oraz data produkcji), co trzeba uwzględnić podczas zakupów, wybierając opakowania z tą samą datą wytworzenia glazury.

Dane dotyczące kalibru oraz tonacji warto zachować na wypadek, gdyby w przyszłości konieczne było dokupienie płytek (np. do zastąpienia zniszczonych podczas remontu ogrzewania czy instalacji wodnej) – informacje te pomogą wówczas dobrać glazurę o identycznych lub zbliżonych parametrach.

Glazura - cena

Cena glazury zależy oczywiście od producenta i jego polityki cenowej, ale też od stylu – to, co aktualnie modne, jest zwykle droższe, natomiast kolekcje sprzed sezonu czy dwóch można kupić taniej. Koszt zakupu może też zależeć od kraju pochodzenia płytek. Niegdyś dość droga była glazura hiszpańska i włoska, obecnie rozpiętość cen w porównaniu z polskimi produktami nie jest aż tak duża. Inwestorzy, którzy poszukują oszczędności podczas zakupów materiałów budowlanych, mogą wykorzystać fakt, że płytki dostępne są w kilku gatunkach. Pierwszy i zarazem najlepszy jest określony normą – wymaga ona, by 95% płytek wyprodukowanych w tym sorcie nie miało widocznych wad. Tańsze gatunki II i III nie mają normowo określonych wymagań i każdy producent sam określa, jakie niedoskonałości sprawiają, że płytki zostają do nich zakwalifikowane. Przed zakupem warto to sprawdzić, bo być może są to odstępstwa wymiarowe, które mogą utrudnić ułożenie płytek i zwiększyć koszty montażu.