Agrowłóknina ma w ogrodzie kilka zastosowań. Często bywa mylona z innymi materiałami, używanymi w podobnych celach (np. do ściółkowania). Jak ją rozpoznać i do czego używać?

Agrowłóknina to cienki materiał z polipropylenu. Jest sprzedawana w kilku gęstościach i kolorach, które pozwalają łatwo odróżnić typ materiału – agrowłókninę zimową od agrowłókniny do ściółkowania.

Agrowłóknina do ściółkowania

Agrowłóknina do ściółkowania ma za zadanie ograniczyć rozwój chwastów, ale też zmniejszyć parowanie wody z gleby (a więc utrzymywać odpowiednią wilgotność). Przepuszcza wodę, więc roślinom na ściółkowanych nią rabatach czy grządkach mniej grozi susza. Agrowłókniny do ściółkowania używa się zarówno w przydomowych ogródkach, jako wyściółkę rabat z bylinami czy roślinami zimozielonymi, jak i w uprawach owocowych.

Bardzo popularna jest agrowłóknina do truskawek. Ułożona zarówno między krzaczkami, jak i pomiędzy rzędami roślin bardzo dobrze hamuje rozwój chwastów, przez co zmniejsza koszty związane z pieleniem oraz ogranicza stosowanie herbicydów. Co więcej, dzięki agrowłókninie do ściółkowania truskawek, owoce są czyste nawet po deszczu (przy uprawie w nieosłoniętym gruncie, nisko rosnące i leżące na ziemi truskawki są zwykle zapiaszczone).

Przy ściółkowaniu rabat oraz stanowisk większych roślin agrowłókninę rozkłada się pomiędzy nasadzeniami i zasypuje korą, najczęściej sosnową. Jest lekka i miękka, więc z pewnością nie uszkodzi materiału. Ok. 5-centymetrowa warstwa kory dodatkowo chroni glebę przed przemarzaniem zimą i przegrzewaniem się latem. Jest też formą dekoracji – wygląda zdecydowanie atrakcyjniej niż sama agrowłóknina. Do ściółkowania można używać kory świeżej lub przekompostowanej. Ta pierwsza nieco mniej zakwasza glebę i jest bardziej dekoracyjna, ale zawiera więcej substancji potencjalnie szkodliwych dla roślin. Korą można ściółkować niezależnie od wykładania grządek agrowłókniną, ale wówczas trzeba ją częściej uzupełniać. Jeśli grządki mają być wysypane kruszywem (np. grysem, żwirem) lepiej wybrać grubszą agrotkaninę, które jest mniej podatna na uszkodzenia od agrowłókniny.

Agrowłóknina do ściółkowania ma zazwyczaj gramaturę 50 lub 90 g/m2 i kolor brązowy, czarny lub zielony.

Agrowłóknina biała

Choć kolor jest wspólny dla wszystkich włóknin służących do okrywania roślin, agrowłóknina biała może mieć różną gramaturę. Materiały o gramaturze 17, 19, 23 g/m2 to agrowłókniny wiosenne, natomiast o gramaturze 50 g/m2 – zimowe.

Agrowłóknina wiosenna

Agrowłóknina wiosenna jest stosowana w ogrodnictwie wczesną wiosną np. na uprawach truskawek. Jej zadaniem jest nie tylko ochrona przed przymrozkami. Pod kołderką z agrowłókniny temperatura jest nieco wyższa niż temperatura otoczenia (dotyczy to zarówno powietrza, jak i gleby), co przyspiesza wegetację. Jednocześnie agrowłóknina wiosenna jest przepuszczalna dla wody i zapobiega jej parowaniu z gruntu, co przy coraz częściej występujących wiosennych okresach suszy ma duże znaczenie.

Stosowanie agrowłókniny wiosennej przysparza jednak więcej pracy. W słoneczne i w miarę ciepłe dni „kołderkę” się zdejmuje, by rośliny miały dostęp do światła słonecznego, a przed nocą z powrotem rozkłada na uprawach. Jest to jednak ekonomicznie opłacalne, bo zbiory z przykrywanych plantacji są zwykle wcześniejsze i obfitsze.

Agrowłóknina zimowa

Agrowłóknina zimowa to rodzaj stricte ogrodowy. Jej zadaniem jest osłonięcie roślin wrażliwych na przemarzanie czy wiatr, takich jak rododendrony, hortensje czy róże. Białą osłonką owija się całe okazy już jesienią, przed pierwszymi przymrozkami i zostawia ją aż do wiosny.

Jak kłaść agrowłókninę?

Układanie agrowłókniny uzależnione jest od tego, co czego ma ona służyć. Najwięcej pracy będzie z włókniną do ściółkowania. Pierwsze zadanie to dokładne oczyszczenie terenu z chwastów. Następnie agrowłókninę trzeba rozłożyć, ale też wyciąć w niej otwory na poszczególne rośliny. Przy zakładaniu ogrodu czy uprawy jest to proste – w miejscu, gdzie znajdą się rośliny, agrowłókninę nacina się na krzyż i podwija powstałe w ten sposób trójkąty pod spód. Przy układaniu ściółki pod istniejące już nasadzenia, np. agrowłókniny pod tuje, trzeba tak wyciąć otwory, by materiał nie otaczał ściśle pnia rośliny. Po ułożeniu agrowłókniny trzeba ją przymocować do gruntu. Służą do tego specjalne akcesoria – kołki do agrowłókniny, kotwy lub metalowe haczyki. Przypina się nimi agrowłókninę do gruntu co kilka metrów. Następnie dokładnie usuwa z niej ziemię naniesioną podczas montażu i wysypuje warstwę kory.

Nieco inaczej wygląda układanie białej agrowłókniny – wiosenną rozkłada się na uprawach, mocując do gruntu tak, by nie naciągnąć jej zbyt mocno, a rośliny miały pod nią nieco wolnej przestrzeni. Natomiast przy otulaniu roślin agrowłókniną zimową odcina się z niej odpowiednio długi fragment i okręca roślinę, by materiał przykrywał też ziemię (i chronił korzenie). Można ją przypiąć do gruntu kołkami.