Zaprawa cementowa szybkowiążąca to produkt, który sprawdzi się w miejscach, gdzie wymagane jest szybkie tempo w trakcie prac wykończeniowo-montażowych. Mieszanki tego typu nadają się zarówno do mocowania różnych elementów, jak i wyrównywania powierzchni.

Tradycyjna zaprawa cementowa szybkowiążąca cechuje się szybkim przyrostem wytrzymałości i krótkim czasem schnięcia. Zaprawa szybkowiążąca wodoszczelna jest odporna długotrwałe działanie wody i wilgoci, w związku z czym można ją stosować w pomieszczeniach mokrych i na zewnątrz obiektów.

Czym cechuje się zaprawa szybkowiążąca?

Zaprawa szybkowiążąca, często określana także mianem szybkosprawnej, jest rodzajem zaprawy montażowej charakteryzującej się krótkim czasem wiązania oraz szybkim przyrostem wytrzymałości. Należy pamiętać, że w trakcie zachodzenia procesu twardnienia zapraw szybkowiążących nie dochodzi do nadmiernej utraty wody, dzięki czemu nie są one podatne na powstawanie zarysowań i spękań. W przypadku zastosowania mas szybkosprawnych kontynuowanie robót budowlanych jest możliwe już po upływie kilku godzin od ich aplikacji (w przypadku tradycyjnych produktów prace można wznowić zazwyczaj dopiero kolejnego dnia roboczego). Na rynku materiałów z działu chemii budowlanej dostępne są różne rodzaje zapraw szybkowiążących, które są zróżnicowane pod względem parametrów eksploatacyjnych, a także dozwolonych możliwości aplikacyjnych oraz czasu twardnienia.

W jakich sytuacjach warto użyć zaprawy szybkowiążącej?

Zaprawy montażowe szybkowiążące z reguły wykorzystuje się w trakcie realizacji robót związanych z kotwieniem elementów budowlanych. Wyroby tego typu są stosowane przede wszystkim w trakcie następujących prac:

  • osadzania kotew i śrub ze stali;
  • mocowania balustrad schodowych;
  • osadzania parapetów;
  • mocowania słupków ogrodzeniowych;
  • kotwienia śrub fundamentowych;
  • mocowania balustrad balkonowych i tarasowych;
  • osadzania ościeżnic i progów drzwiowych;
  • osadzania puszek elektrycznych;
  • mocowania haków;
  • mocowania listew instalacyjnych;
  • mocowania narożników tynkarskich.

Podłożem pod osadzane elementy może być beton, tynk lub surowy mur. Zaprawa cementowa może być również zastosowana do wykonywania podlewek pod mocowanie różnego typu elementów wykończeniowych. Produkt ten zazwyczaj nadaje się do wypełniania ubytków powstałych w posadzkach, ścianach i innych elementach wykonanych z betonu. Większość wyrobów szybkowiążących ma właściwości wodoszczelne (zaprawa szybkowiążąca wodoszczelna), w związku z czym może być zastosowana zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz obiektów budowlanych. Co ciekawe, niektóre zaprawy nadają się również do miejscowego tamowania przecieków wody (przed zastosowaniem wyrobu w takim celu najlepiej zapoznać się z wytycznymi producenta).

Jak używać mas szybkowiążących?

Podstawową cechą mas montażowych jest szybkie tempo uzyskania trwałości mocowania. Okres ten trwa zazwyczaj od 15 do 30 minut. Najszybszy przyrost parametrów nośności (wytrzymałości) połączenia następuje bezpośrednio po zaaplikowaniu zaprawy. Po upływie kilku godzin od rozrobienia masa uzyskuje bardzo wysoką wytrzymałość. Należy jednak pamiętać, że finalne parametry zaprawy zostają osiągnięte w podobnym czasie, jak w przypadku tradycyjnych mieszanek, czyli po upływie 28 dni.

Masy szybkowiążące cechują się bardzo dobrą przyczepnością do podłoża. Produkty tego typu nie wykazują destrukcyjnego wpływu na stal - w kontakcie z masą nie ulega ona korozji.

Szybkosprawne zaprawy montażowe są zróżnicowane pod względem osiąganych maksymalnych parametrów wytrzymałości mechanicznej. W związku z tym przed zaaplikowaniem danego rodzaju mieszanki należy zapoznać się z wytycznymi producenta dotyczącymi dopuszczalnych warunków użytkowania produktu. Postępowanie zgodnie z instrukcją jest równie ważne w trakcie przygotowywania mieszanki. Zaprawy cechujące się krótkim czasem wiązania najczęściej mają w składzie specjalne dodatki modyfikujące, których uaktywnienie następuje w ściśle określonych warunkach. W procesie przygotowawczym istotną kwestią jest także właściwe dozowanie ilości wody w celu uzyskania odpowiedniej konsystencji masy, a jednocześnie niezaburzenia wskaźnika wodnocementowego (w/c). Do wymieszania składników trzeba używać mieszadła wolnoobrotowego, a proces ten należy prowadzić dwuetapowo z przerwą o długości około 3 minut.

Po wyrobieniu masy jej zużycie powinno nastąpić w stosunkowo szybkim tempie. Typowe mieszanki szybkowiążące nadają się do wbudowania przez 5, 15 lub 30 minut. Podczas aplikacji należy zwracać uwagę na dopuszczalną grubość pojedynczej warstwy. Istotne jest także odpowiednie przygotowanie podłoża, które powinno być odpylone i odtłuszczone.