Pomieszczenia pod skosami dachu w domach jednorodzinnych najczęściej wykańcza się w systemie suchej zabudowy poddasza. Składa się ona ze stelaża, do którego we właściwy sposób mocowane są płyty gipsowo-kartonowe. Co należy wiedzieć o zabudowie poddasza z płyt g-k?

Aby przy wykonywaniu zabudowy poddasza z płyt gipsowo-kartonowych uniknąć błędów montażowych, warto zadbać o materiały wysokiej jakości i zatrudnienie sprawdzonych fachowców. Każde potknięcie na etapie prac z płytami g-k będzie bowiem skutkować mało estetycznym wyglądem poddasza.

Estetyczna zabudowa poddasza

Zabudowa poddasza daje dodatkową przestrzeń do wykorzystania w domu. Do jej wykonania najczęściej stosuje się płyty gipsowo-kartonowe przymocowane do stelaża stalowego lub drewnianego, które umożliwiają idealne dopasowanie do konstrukcji więźby dachowej. Ten sposób wykończenia gwarantuje trwałe i estetyczne wykonanie zabudowy poddasza, o ile wybierzemy wysokiej jakości materiały o odpowiednich parametrach, a także zadbamy o staranność prac. Płyty g-k są co prawda łatwe w obróbce, jednak warto pamiętać o ich właściwym rozłożeniu i spoinowaniu, zwłaszcza w newralgicznych miejscach. Po wykonaniu zabudowy poddasza na powierzchni ścian (np. w miejscach łączeń płyt) nie powinny powstawać pęknięcia. Kolejne etapy suchej zabudowy poddasza to: wykonanie stelaża pod płyty g-k, montaż płyt g-k do stelaża i spoinowanie łączeń. Rzadziej stosowaną alternatywą dla płyt g-k w zabudowie poddasza są płyty OSB lub boazeria drewniana.

Zabudowa poddasza g-k – stelaż

Jeśli na poddaszu zostało wykonane ocieplenie i paroizolacja, przed montażem płyt gipsowo-kartonowych należy wykonać ruszt stalowy lub z listew drewnianych. Pierwszym krokiem powinno być wymierzenie pomieszczenia i wyliczenie ilości potrzebnych listew lub profili i łączników. Następnie należy wyznaczyć miejsca mocowań listew drewnianych lub wieszaków rusztu stalowego. Według wytycznych punkty tych mocowań powinny przebiegać równolegle z rozstawem 40–50 cm oraz odstępem między punktami w jednej linii wynoszącym 70–90 cm. Przed montażem płyt g-k należy sprawdzić poziomicą wypoziomowanie stelaża i w razie konieczności wyregulować odchyły poziomu, lekko odkręcając lub przykręcając wieszaki.

Zabudowa poddasza – montaż płyt g-k

Montaż płyt g-k w przypadku zabudowy na poddaszu rozpoczyna się od najwyższego punktu, czyli sufitu. Następnie obudowuje się nimi ścianki kolankowe lub przedścianki, a na końcu skosy oraz wykonuje się wykończenie okien dachowych. Ten etap prac powinien być przeprowadzany w temperaturze nie niższej niż 10℃ i przy niezbyt dużej wilgotności powietrza, gdyż w nadmiernie wilgotnym pomieszczeniu typowe płyty g-k zmniejszają swoją wytrzymałość, co może prowadzić do szybkiego powstawania rys na ich powierzchni. Sucha zabudowa poddasza polega na przymocowaniu płyt g-k do stelaża przy pomocy wkrętów. Warto wiedzieć, że wkręty należy przykręcać od środka płyty w kierunku jej krawędzi lub narożników. Przy zabudowie skosów warto pamiętać, by mocować płyty od dołu skosu. Podczas montażu należy sprawdzać, czy okładzina trzyma poziom, w czym pomoże poziomica. Przy wykonywaniu zabudowy poddasza przyda się również piła do cięcia płyt g-k i hebel. Niezbędna będzie też kątownica do sprawdzenia kątów prostych.

Zabudowa na poddaszu – spoinowanie płyt g-k

Spoinowanie płyt g-k to jeden z najważniejszych etapów prac podczas wykonywania suchej zabudowy. Szpachlowanie spoin ma na celu uzyskanie estetycznego i wytrzymałego wykończenia ścian o idealnie gładkich powierzchniach oraz zminimalizowanie ryzyka pojawienia się rys i pęknięć na obudowie płyt. Gdy spojrzy się na gotową ścianę, łączenia między poszczególnymi płytami, a także łebki od wkrętów nie powinny być widoczne. Prawidłowe spoinowanie zakłada uprzednie pokrycie środkiem gruntującym łączeń między płytami g-k oraz miejsc, w których doszło do odkrycia gipsu. Do spoinowania płyt wykorzystuje się specjalne masy i taśmy lub siatki zbrojące. W innym przypadku szczeliny wypełnia się specjalną masą szpachlową, która nadaje się do wykańczania spoin bez tego rodzaju zbrojenia. Spoinowanie z użyciem taśmy rozpoczyna się od rozprowadzenia na spoinie masy do spoinowania i zebrania jej nadmiaru na równo z powierzchnią płyty. Następnie należy wkleić taśmę lub siatkę zbrojącą w spoinę. Kolejnym etapem jest równomierne rozprowadzenie masy na całej długości i szerokości taśmy oraz spoiny. Po wyschnięciu masy miejsce szpachlowania należy przeszlifować papierem ściernym i nałożyć kolejną warstwę masy, którą również należy po wyschnięciu wyszlifować, aż do uzyskania idealnie równej powierzchni.