Stropy odcinkowe to układy stalowo-ceramiczne o łukowym kształcie. Przegrody poziome tego rodzaju są charakterystyczne dla piwnic i budynków gospodarczych starego typu.

Strop odcinkowy składa się z belek stalowych o przekroju dwuteowym oraz drobnowymiarowych elementów murowych z ceramiki. Konstrukcje tego typu mogą mieć różną grubość w zależności od sposobu ułożenia cegieł.

Czym jest strop odcinkowy?

Strop odcinkowy to konstrukcyjna przegroda pozioma zazwyczaj wykonywana w piwnicach lub budynkach o przeznaczeniu gospodarczym. Układ tego typu składa się z belek stalowych o przekroju dwuteowym oraz wypełnienia z cegieł ceramicznych o łukowym kształcie. Stropy odcinkowe są charakterystyczne dla budynków starego typu np. kamienic. W przekroju stropów odcinkowych zazwyczaj można wyróżnić następujące warstwy:

  • posadzka (warstwa wykończeniowa podłogi);
  • wylewka cementowa (szlichta) o grubości od 40 mm do 60 mm;
  • izolacja akustyczna o grubości minimum 20 mm;
  • lekka posypka izolacyjna;
  • paroizolacja;
  • elementy stropu (belki konstrukcyjne i elementy ceramiczne);
  • tynk.

W przypadku stropów odcinkowych wykończenie sufitu na kondygnacji znajdującej się poniżej przegrody poziomej zazwyczaj wykonuje się z tynku cementowo-wapiennego. Z kolei posadzka na piętrze ponad stropem z reguły ma formę desek o grubości 32 mm ułożonych na legarach biegnących w kierunku prostopadłym do stalowych belek nośnych. W celu ograniczenia przenoszenia się drgań pomiędzy dwuteownikami a drewnianymi legarami układa się przekładki z gumy lub filcu.

Strop odcinkowy pod względem konstrukcyjnym bardzo przypomina strop Kleina. Różnica wizualna między tymi dwoma typami przegród poziomych polega na tym, że strop Kleina jest od spodu płaski, natomiast strop odcinkowy ma kształt łukowy. Omawiane stropy różnią się także sposobem redystrybucji sił wewnętrznych. Stropy odcinkowe pracują głównie na ściskanie, podczas gdy w stropach typu Kleina w strefie dolnej występują siły rozciągające powodujące konieczność dodatkowego dozbrojenia całego układu poprzez zastosowanie stalowych bednarek (płaskowników) lub prętów. Technologia związana z wykonywaniem stropów stalowo-ceramicznych aktualnie jest stosowana głównie przy renowacji konstrukcji poziomych w obiektach starego typu.

Jak wygląda montaż stropu odcinkowego?

Strop odcinkowy stalowo-ceramiczny jest wykonywany w deskowaniu pełnym lub na krążynach z możliwością przesuwu. Osiowy rozstaw dwuteowych belek stalowych zazwyczaj wynosi od 100 cm do 160 cm. W przypadku stosunkowo niewielkich obciążeń zdarza się, że stropy zamiast typowego układu stalowo-ceramicznego składają się z belek prefabrykowanych żelbetowych z wypełnieniem z elementów ceramicznych. W takim przypadku stosowany rozstaw podpór liniowych wynosi maksymalnie 120 cm.

W zależności od rozstawu belek konstrukcyjnych oraz zakładanej wielkości obciążeń własnych i użytkowych strop może być wykonany w trzech różnych konfiguracjach. Konstrukcja odcinkowa typu lekkiego jest stropem o grubości ¼ cegły - 6,5 cm. Przegroda pozioma typu półciężkiego ma taką samą grubość, ale jest dodatkowo zbrojona żeberkami ceramicznymi z cegieł ułożonych na rąb. Strop typu ciężkiego to z kolei konstrukcja o grubości ½ cegły - 12 cm.

Niezależnie od odmiany stropu odcinkowego cegły należy układać długością w kierunku prostopadłym do belek konstrukcyjnych lub ścian podpierających je liniowo. Podczas realizacji stropu trzeba także pamiętać, aby spoiny poprzeczne (przebiegające w kierunku równoległym do stalowych dwuteowników) były w każdej warstwie przesunięte o połowę wymiaru cegły w stosunku do sąsiedniej warstwy.

Części ceramiczne stropów odcinkowych muruje się z cegieł na zaprawie cementowej (1:3). Zwiększenie stopnia plastyczności zaprawy uzyskuje się poprzez dodanie mleka wapiennego w proporcji 5 l ciasta wapiennego na 500 kg cementu. Wierzch sklepienia zalewa się wysoce plastyczną zaprawą niwelującą wszelkie nierówności oraz linie spoin. W celu uzyskania gładkiego sufitu na kondygnacji znajdującej się pod stropem spod powierzchni ceramicznej powinien być obniżony w stosunku do dolnej powierzchni belek stalowych o 1 cm. W związku z tym cegły wspierające się na stopkach belek należy właściwie dociąć.

Stropy odcinkowe - zalety i wady

Główną zaletą stropów odcinkowych, podobnie jak stropów Kleina, jest niepalność. Konstrukcje tego typu stanowią także układ usztywniający ściany nośne, co zwiększa parametry ogólnej stateczności całego obiektu.

Jako podstawową wadę stropu odcinkowego wskazuje się natomiast konieczność wykonywania pełnego deskowania podwieszonego do dolnych stopek stalowych dwuteowników, co podnosi całościowe koszty realizacji tego etapu budowy, a przy tym przedłuża czas ich realizacji.