Strop typu Kleina to konstrukcyjna przegroda pozioma, której raczej nie wykonuje się w nowo wznoszonych budynkach, ale można je znaleźć w obiektach budowlanych starego typu. W takich przypadkach konstrukcje te najczęściej wymagają remontu oraz wzmocnienia.

Stropy Kleina swoją budową przypominają poziome przegrody na belkach drewnianych. Konstrukcje tego typu cechują się niepalnością i stosunkowo niewysokimi kosztami wykonania.

Czym charakteryzują się stropy Kleina?

Strop Kleina to stalowo-ceramiczna konstrukcyjna przegroda pozioma. Układ tego typu składa się z belek stalowych, których długość wynosi od 0,80 m do 2,40 m. Rozstaw osiowy żeber ze stali powinien zawierać się w zakresie od 1,00 m do 1,60 m. Wypełnienie między belkami ma formę płyt wymurowanych z cegieł ceramicznych. Podczas wykonywania części osłonowej stropu konieczne jest użycie pełnego deskowania. Deski lub płyty szalunkowe układa się w kierunku prostopadłym do żeber nośnych. Warstwa ceramiczna w każdym przypadku musi być wyposażona w zbrojenie w postaci prętów stalowych lub bednarek. Zbrojenie prętowe powinno mieć średnicę od 6 do 8 mm. Płaskowniki zbrojące zazwyczaj mają wymiary przekroju poprzecznego od 1×20 mm do 2×30 mm. Zdarzają się sytuacje, w których konieczne jest zastosowanie dodatkowych żeber wzmacniających.

Parametry danego stropu typu Kleina (grubość, rozstaw żeber nośnych, wysokość elementów konstrukcyjnych) zależą między innymi od zakładanych obciążeń, wymiarów przegrody oraz wymaganej nośności.

Stropy Kleina mogą być zróżnicowane pod względem grubości płyt wypełniających. Z tego względu wyróżnia się:

  • strop Kleina z płytą lekką - konstrukcja wysoka na ¼ grubości cegły (6,5 cm) bez dodatkowych elementów wzmacniających (żeberek). Ciężar płyty lekkiej wynosi około 1,17 kN/m2;
  • strop Kleina z płytą średnią - układ o wysokości wynoszącej ¼ cegły, wyposażony w żeberka wzmacniające układane na rąb. Szacunkowy ciężar płyty średniej to około 1,95 kN/m2;
  • strop Kleina z płytą ciężką - konstrukcje o wysokości ½ cegły (12 cm), w przypadku których nie wymaga się stosowania żeberek wzmacniających. Układy tego typu cechują się najwyższymi parametrami nośności, dzięki czemu mogą przenieść największe obciążenia. Średni ciężar płyty typu ciężkiego wynosi około 2,15 kN/m2.

Podparcie stropu Kleina

Podczas realizacji stropu Kleina jedną z najistotniejszych kwestii jest sposób oparcia belek nośnych na podporach, czyli ścianach.

Oparcie nośnych belek stalowych na wieńcu z betonu zbrojonego (żelbetu) stosuje się w przypadku, gdy przegroda pionowa jest wykonana z materiałów cechujących się ograniczoną wartością wytrzymałości na obciążenia ściskające, a także gdy ma budowę warstwową (np. ściana szczelinowa) lub gdy do jej wzniesienia użyto kilku rodzajów budulca o różnych parametrach wytrzymałościowych. Wieniec żelbetowy jest elementem wzmacniającym i usztywniającym konstrukcję ścian oraz umożliwiającym rozłożenie ciężaru belek stropowych na większą powierzchnię (nie w sposób punktowy).

Oparcie nośnych belek stalowych bezpośrednio na murze może być zrealizowane w sytuacji, gdy ściana została wzniesiona z cegły pełnej lub kamienia. Bezpośrednio pod elementami nośnymi stropu należy umieścić warstwę wyrównującą z zaprawy cementowej.

Oparcie nośnych belek stalowych na poduszce betonowej lub czterech warstwach wymurowanych z cegły pełnej stosuje się wtedy, gdy przegroda pionowa jest wykonana z ceramiki poryzowanej, pustaków, cegły kratówki lub dziurawki.

Zalety i wady stropu Kleina

Do głównych zalet stropu Kleina, wpływających na jego niegdysiejszą popularność, należy niepalność. Kilkadziesiąt lat temu wykonanie stalowo-ceramicznej przegrody poziomej uchodziło za rozwiązanie znacznie bezpieczniejsze niż strop na belkach drewnianych. Aktualnie inwestorzy, projektanci i wykonawcy mają do wyboru wiele nowoczesnych systemów stropowych gwarantujących niepodatność na ogień i wysoką temperaturę, w związku z czym stropy Kleina właściwie przestały być stosowane. Do zalet układów stalowo-ceramicznych należy także fakt, iż umożliwiały one usztywnienie konstrukcji budynku oraz były stosunkowo tanie w realizacji (przy niewielkich rozpiętościach).

Do głównych wad stropów Kleina należy czasochłonność prac wykonawczych. Najbardziej problematyczną część stanowiło wykonanie pełnego deskowania umożliwiającego ułożenie elementów ceramicznych tworzących późniejsze płyty międzybelkowe. Szczególnie kłopotliwe było zamocowanie szalunku do dolnych części belek.

Jak wykonać wzmocnienie stropu Kleina?

Remont stropu stalowo-ceramicznego nie powinien być wykonywany na własną rękę. W każdym przypadku należy skontaktować się z uprawnionym konstruktorem, który na podstawie ekspertyzy wykona projekt wzmocnienia stropu Kleina. Zwiększenie nośności przegrody poziomej można osiągnąć na różne sposoby - np. przez zespolenie belek stalowych z płytą monolityczną wykonaną nad nimi lub przez zastosowanie dodatkowych podparć pod kształtownikami.