Jednym z głównych elementów konstrukcyjnych w każdym budynku jednorodzinnym jest strop. Przenosi on obciążenia zarówno stałe, jak i użytkowe, a dodatkowo oddziela od siebie poszczególne kondygnacje. Spośród wielu rodzajów stropów w budownictwie jednorodzinnym bardzo popularne są różne typy stropów gęstożebrowych.

Żaden budynek jednorodzinny nie może funkcjonować bez prawidłowo wykonanego stropu. Jego typ zależy przede wszystkim od kształtu obiektu oraz rozkładu wnętrza. Prosty układ konstrukcyjny przemawia za zastosowaniem stropu gęstożebrowego.

Strop gęstożebrowy - co to jest

Strop gęstożebrowy to element konstrukcyjny składający się z belek żelbetowych, które układane są w rozstawie nie większym niż 90 cm. Najczęściej spotykane są odległości z zakresu 30–60 cm. Przestrzenie między belkami zapełniane są pustakami, które mogą być ceramiczne, betonowe, z betonu komórkowego lub styropianu. Często ich rodzaj jest analogiczny do rodzaju pustaków użytych do budowy ścian, co stanowi jedną z zalet ze względu na ułatwienie wykończenia wnętrz. Wierzchnią warstwę stropu stanowi kilkucentymetrowa warstwa nadbetonu. Ze względu na swoją konstrukcję, betonowy strop gęstożebrowy wymaga mocnego podparcia. Belki tego typu stropu spierają się na ścianach nośnych lub podciągach. Najczęściej spotykane rozpiętości stropów gęstożebrowych zawierają się w zakresie 1,2-7,8 m. Jeśli konieczne jest wykonanie stropu o rozpiętości większej niż 4,5 m, wymagane są dodatkowe elementy w postaci tzw. żeber rozdzielczych, które układane są w kierunku poprzecznym do głównych belek stropowych.

Jak każdy element konstrukcyjny, stropy gęstożebrowe powinny być zawarte w projekcie konstrukcyjnym. Konstruktor powinien umieścić w nim informacje (w formie obliczeń i rysunków) dotyczące konkretnego typu stropu, elementów podpierających strop oraz ilości niezbędnych materiałów. Bardzo ważne są również kwestie związane z kształtowaniem otworów, rozmieszczeniem żeber rozdzielczych (jeśli rozpiętość stropu tego wymaga), wymiarami i zbrojeniem wieńców czy wymaganym dozbrojeniem.

Rodzaje stropów gęstożebrowych

Wśród najpopularniejszych stropów gęstożebrowych wyróżnia się następujące typy:

  • stropy gęstożebrowe Teriva - ich elementy to częściowo prefabrykowane belki kratownicowe i betonowe pustaki, których budulcem jest lekki beton komórkowy lub keramzytobeton. Dzięki użyciu pustaków ciężar stropu jest mniejszy, wzrasta izolacyjność termiczna i akustyczna, łatwiejsza jest także ich obróbka;
  • stropy gęstożebrowe Ackermana - to monolityczne żebra betonowane na placu budowy oraz pustaki ceramiczne. Rozstaw żeber wynosi 31 cm. Ten typ stropu gęstożebrowego uważany jest za najtańszy. Podczas jego wykonywania konieczne jest pełne deskowanie
  • stropy gęstożebrowe Fert - tworzą je częściowo prefabrykowane belki stalowo- ceramiczne i pustaki ceramiczne zwykłe lub poryzowane;
  • stropy gęstożebrowe Rector - nośne elementy tworzą prefabrykowane belki sprężone, których kształt przypomina odwróconą literę T. Wypełnienie stanowią żwirobetonowe wibroprasowane pustaki stropowe. Belki tego typu rozstawione są co 59 lub 60 cm;
  • stropy gęstożebrowe Leier - ich elementy to kratownicowe belki stropowe oraz pustaki z betonów lekkich. Odległości osiowe między poszczególnymi belkami stropu to 65 cm.

Zalety stropów gęstożebrowych

Niewątpliwą zaletą stropów gęstożebrowych jest szeroka dostępność tego typu prefabrykatów na rynku budowlanym. Produkowane są one przez wiele znanych firm, jak również w niewielkich lokalnych zakładach. Ze względu na niewielkie różnice między różnymi typami stropów gęstożebrowych oferowanymi przez różnych wytwórców, nie ma znaczących różnic w ich wykonawstwie. Nie jest więc problemem znalezienie firmy wykonawczej zajmującej się tą technologią wykonania stropów. Na ogólne koszty budowy duży wpływ ma natomiast fakt, że do montażu każdego typu stropu gęstożebrowego nie ma konieczności wynajmu ciężkiego sprzętu w postaci dźwigu.

Wady stropów gęstożebrowych

Mimo swojej uniwersalności stropy gęstożebrowe mają kilka wad. Przede wszystkim trudność powstaje wtedy, gdy chcemy wykonać z ich użyciem strop o skomplikowanym kształcie. Wspomniane na początku solidne podparcie tego typu stropu wymaga dużego nakładu pracy. Same podpory muszą pozostać na miejscu aż do osiągnięcia przez konstrukcję stropu pełnej wytrzymałości. Ze względu na swoją budowę i ułożenie elementy stropu są podatne na klawiszowanie, czyli przemieszczanie się sąsiednich belek w pionie, co widoczne jest przede wszystkim na kondygnacji znajdującej się pod stropem, ponieważ wzdłuż belek czasem uwidaczniają się rysy i pęknięcia. Biorąc pod uwagę parametr izolacyjności akustycznej, stropy te ustępują miejsca betonowym konstrukcjom monolitycznym oraz prefabrykowanym płytom kanałowym.