Portfenetr nazywany jest inaczej oknem francuskim i na pierwszy rzut oka przypomina wyjście na balkon. Różnica pomiędzy tradycyjnymi drzwiami balkonowymi a portfenetrem polega na tym, że za takim oknem znajduje się jedynie wąski parapet.

Portfenetr można wykonać zarówno na kondygnacji naziemnej, jak i znajdującej się nad powierzchnią terenu. W tym drugim przypadku należy pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu okna francuskiego. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest balustrada.

Czym jest portfenetr?

Portfenetr inaczej określany jako okno francuskie lub balkon francuski to rodzaj elementu architektonicznego, który na pierwszy rzut oka wygląda jak typowe drzwi balkonowe sięgające od podłogi do sufitu. Różnica polega na tym, że za takim przeszkleniem nie ma płyty balkonowej. Okno francuskie od zewnątrz posiada tylko niewielki parapet. Jeśli portfenetr znajduje się na kondygnacji nadziemnej, to za szybą przymocowana jest balustrada zabezpieczająca przed upadkiem z wysokości. Okna francuskie są charakterystyczne dla budynków o płaskiej elewacji, poza którą nie wystają żadnego rodzaju balkony ani wykusze. Zastosowanie takiego zabiegu architektonicznego wpływa na zwiększenie lekkości całej bryły budynku i nadanie fasadzie elegancji.

Zalety okna francuskiego

Balkon francuski nie zasłania widoków ani nie zaciemnia pomieszczeń. Przeciwnie, dzięki zastosowaniu wysokiego okna do wnętrz wpada więcej promieni słonecznych. Portfenetr wpływa także na kompozycję architektoniczną fasady budynku. Jego zastosowanie często poprawia proporcje obiektu. Okna francuskie kojarzą się z budownictwem modernistycznym i nowoczesnym. Bardzo dobrze komponują się z domami o minimalistycznej bryle. Projektanci często decydują się na umieszczenie portfenetru na elewacji w celu wizualnego podwyższenia budynku.

Jak zabezpieczyć okno francuskie?

Okna francuskie są charakterystyczne przede wszystkim dla budownictwa mieszkalnego, zarówno jednorodzinnego, jak i wielorodzinnego. Rzadziej spotyka się je na elewacjach biurowców. Jest to związane z wymogami prawnymi, które dotyczą portfenetrów. Tego rodzaju okna można bowiem umieszczać na kondygnacjach położonych nie wyżej niż 25 m nad poziomem terenu. Jeśli okno francuskie znajduje się na wysokości większej niż 12 m, musi być wyposażone w zabezpieczenie w postaci progu wystającego 15 cm nad poziom podłogi.

Portfenetry mogą mieć możliwość częściowego lub całkowitego otwierania. Jeśli dolna część okna (poniżej 0,9 m) nie ma możliwości otwarcia, nie jest konieczne dodatkowe zabezpieczenie w postaci balustrady. Warunkiem jest zastosowanie na tym fragmencie odpowiednio wzmocnionej szyby. Często stosowanym rozwiązaniem jest montaż szyby klejonej warstwowo o wytrzymałości porównywalnej do metalowej siatki. Portfenetry, które otwierają się na całej wysokości, wymagają zabezpieczenia balustradą zamontowaną po zewnętrznej stronie. Element ten, oprócz zapewniania bezpieczeństwa osobom, które wyglądają przez okno balkonowe, stanowi również część architektonicznej kompozycji elewacji.

Balustrady zabezpieczające balkony francuskie najczęściej wykonuje się z aluminium lub ze stali. Ten drugi surowiec może mieć formę nierdzewną lub zwykłą, malowaną proszkowo albo ocynkowaną. Ramowe elementy konstrukcyjne balustrady są wypełnione poziomymi lub pionowymi prętami (tralkami). Coraz częściej jako wypełnienie stosuje się także tafle lub płyty szklane, drewniane, ze stali (z blachy lub siatki) albo włókno-cementowe. Mocowanie materiału wypełniającego ma zapewniać jego stabilność oraz uniemożliwiać wypchnięcie. Kształtowniki stosowane do wykonywania balustrad mogą mieć przekrój rurowy, kwadratowy lub prostokątny.

Jak wcześniej wspomniano, funkcję balustrady mogą spełniać samonośne tafle szklane lub poliwęglanowe. Klasa szkła użytego do tego celu nie może być niższa niż P3, a jego poszczególne warstwy powinny być klejone za pomocą folii PVB (poliwinylobutyralowej). Mocowanie tafli wykonuje się z użyciem odpowiednich łączników przeznaczonych do szkła.

Balustrada zabezpieczająca portfenetr może być przytwierdzona w sposób widoczny lub ukryty. W tym drugim przypadku konstrukcję ramową mocuje się do okna (ościeży), dzięki czemu znajduje się ona bezpośrednio przy otworze okiennym i nie wystaje poza linię elewacji. Balustradę można przymocować także w sposób doczołowy do fasady budynku. W takim wariancie nawiązuje nieco do tradycyjnego balkonu i nie wygląda jak typowy element zabezpieczający. Najważniejszą kwestią podczas przytwierdzania balustrady jest zakotwienie łączników w warstwie nośnej (konstrukcyjnej) ściany. Mocowanie najczęściej wykonuje się przy użyciu kotew mechanicznych lub chemicznych (iniekcyjnych). Istotne jest zadbanie o nienaruszenie ciągłości warstw izolacyjnych wokół okna.