Każdy dom musi być posadowiony na fundamentach. Popularnym rodzajem tego elementu konstrukcyjnego jest płyta fundamentowa.

Każdy dom musi być posadowiony na fundamentach. Popularnym rodzajem tego elementu konstrukcyjnego jest płyta fundamentowa.

Konstruktor wykonuje projekt płyty fundamentowej w przypadku budowy przy skomplikowanych warunkach gruntowo-wodnych. Jest ona również niezbędna przy wznoszeniu budynków energooszczędnych i pasywnych. Stanowi znany i sprawdzony sposób na posadowienie obiektu.

Fundament płytowy – co to jest?

Płyta fundamentowa jest wylewaną na budowie płytą betonową. Jej zbrojenie stanowią najczęściej stalowe pręty. Istnieje również możliwość zastosowania zbrojenia rozproszonego. Uzyskanie odpowiedniego kształtu płyty, zgodnego z wytycznymi projektanta, jest możliwe z wykorzystaniem elementów szalunkowych. Płyta fundamentowa stanowi alternatywę dla ław fundamentowych oraz stóp fundamentowych. Różni się od nich przede wszystkim konieczną głębokością wykopu – przy tym rodzaju fundamentu jest on znacznie płytszy. Decyzję, czy dla danego przypadku lepiej zastosować fundament tradycyjny, czy płytę fundamentową, podejmuje projektant na etapie wykonywania projektu budowlanego.

Płyta fundamentowa – z jakich warstw jest zbudowana?

Grubość płyty fundamentowej zależy od wielu czynników. Projektanci zwykle dobierają przekrój o wysokości 18–35 cm (niezbędne są do tego szczegółowe obliczenia). Warstwę wyrównawczo-podkładową pod płytę często stanowi chudy beton grubości 10 cm. Żelbetowe obiekty płytowe zbroi się najczęściej w schemacie zbrojenia krzyżowego. Zbrojenie wykonuje się zazwyczaj z prętów stalowych żebrowanych. Konieczne jest ułożenie siatki zbrojeniowej na dole i górze płyty. Wylewany beton powinien mieć klasę nie niższą niż C16/20. W miejscach przewidzianych ścian i innych elementów konstrukcyjnych projektant uwzględnia konieczne dozbrojenie. Pręty w płycie układane są z zachowaniem wymaganej otuliny (odległości między krawędzią prętów a zewnętrzną krawędzią betonu), wynoszącej zazwyczaj od 3 do 5 cm.

Izolacja płyty fundamentowej

Płyta fundamentowa wykonywana przy budowie domu z piwnicą zagłębioną w gruncie powinna być zaizolowana przeciwwilgociowo oraz termicznie. Istnieją dwie opcje wykonania izolacji przeciwwilgociowej. Można zastosować technologię tzw. czarnej wanny, czyli wykonać grubowarstwową izolację bitumiczną pod zwykłym betonem na „chudziaku”, a następnie wywinąć ją na ściany. Druga opcja to nowsza technologia tzw. białej wanny, a więc zastosowanie odpowiedniej klasy betonu wodoszczelnego (najczęściej również odpornego na działanie cyklicznego zamrażania i rozmrażania) oraz odpowiedniego uszczelnienia systemowego. W przypadku domów niepodpiwniczonych często stosuje się tylko beton wodoszczelny bez izolacji przeciwwilgociowej. Stosując zwykły beton, izolację wykonuje się z użyciem folii, zgrzewanej papy lub specjalnych preparatów powłokowych.

Izolację termiczną płyty fundamentowej można wykonać pod jej właściwą konstrukcją na warstwie chudego betonu lub na jej zabetonowanej powierzchni. W obu przypadkach materiałem termoizolacyjnym może być polistyren ekstrudowany lub twardy styropian. Przy układaniu izolacji na gotowej płycie można zastosować styropian o mniejszej gęstości niż w przypadku izolacji podpłytowej.

Płyta fundamentowa grzewcza jest natomiast wyposażona w rury z ocynkiem, które są w niej zabetonowane. Przepływające przez nie ciepłe powietrze uniemożliwia wychłodzenie płyty. Rozwiązanie to pozwala ogrzać także inne pomieszczenia w budynku.

Zalety i wady płyt fundamentowych

Płyty fundamentowe mają wiele zalet. Przede wszystkim są idealnym rozwiązaniem w miejscach, gdzie występują grunty słabonośne oraz niejednorodne. Fundament tego typu może być wykonywany pod budynkami tworzonymi w różnych technologiach – murowanych, szkieletowych czy wykonywanych z bali. Wykonując taki fundament, zmniejsza się zakres niezbędnych do wykonania robót ziemnych i skraca się czas prac nad stanem zerowym obiektu. Sama technologia związana z szalowaniem elementu jest znacznie łatwiejsza niż w przypadku fundamentów tradycyjnych. Charakter pracy fundamentu płytowego sprawia, że cały obiekt budowlany osiada równomiernie, co jest pożądanym zjawiskiem.

Do wad związanych z zastosowaniem płyty fundamentowej należy zaliczyć konieczność dokładnego zaplanowania przebiegu wszelkiego rodzaju instalacji i elementów przyłączeniowych. Błędy w tym zakresie wiążą się ze skomplikowanym procesem kucia betonu. Wręcz niemożliwe jest także wykonanie piwnicy pod użytkowanym obiektem posadowionym na płycie fundamentowej. W przypadku występowania bardzo skomplikowanych warunków gruntowo-wodnych stopień skomplikowania prac przy wykonaniu fundamentu płytowego może wiązać się ze znaczącym wzrostem kosztów inwestycji. Beton potrzebny do wylania płyty musi pochodzić z węzła betoniarskiego, nie ma bowiem możliwości wykonania takiej ilości mieszanki z wykorzystaniem betoniarki.