Murowanie polega na spajaniu ze sobą elementów murowych za pomocą odpowiednio dobranej zaprawy. Prawidłowo wykonane ściany służą przez wiele lat. Jak się muruje różne rodzaje ścian?

Ściany murowane są bardzo popularne w budownictwie jednorodzinnym. Proces wznoszenia muru różni się w zależności od typu ściany, elementów murowych czy zaprawy. Sprawdź, na co należy zwrócić szczególną uwagę.

Ściany murowane - rodzaje

Nie każda ściana murowana pełni te same funkcje. Pod względem konstrukcyjnym ściany dzielą się bowiem na zewnętrzne i wewnętrzne. Te drugie z kolei podzielić można na nośne i działowe. Ściany zewnętrzne i nośne łączone są ze sobą wieńcem. Ich zadaniem jest przenoszenie obciążeń pionowych ze stropu i poszczególnych kondygnacji obiektu. Rozkład, grubość oraz technologię wykonania ścian zewnętrznych i nośnych określa projektant. Każda zmiana w tym zakresie musi być z nim konsultowana. Murowanie ścian działowych służy natomiast przede wszystkim dodatkowemu podziałowi powierzchni wewnętrznej obiektu. Podczas wznoszenia budynku mieszkalnego należy również poprawnie przeprowadzić murowanie komina.

Rodzaje zapraw do elementów murowych

Zaprawa cementowa stanowi klasyczny przykład spoiwa. Jej składniki to cement, piasek oraz specjalne dodatki chemiczne odpowiedzialne za zwiększenie plastyczności masy. Charakterystyczną cechą tej zaprawy jest wysoka wytrzymałość na ściskanie oraz czynniki środowiskowe, takie jak mróz czy zawilgocenie. Najczęściej zaprawa wykorzystywana jest do wznoszenia ścian fundamentowych z bloczków betonowych na grube spoiny (ok. 10 mm).

Zaprawa cementowo-wapienna cechuje się plastycznością. Spoiwo tego typu najczęściej wykorzystuje się do wznoszenia ścian zewnętrznych i wewnętrznych na grube spoiny. Służy do łączenia takich elementów jak pustak ceramiczny, cegła czy kamień.

Do murowania ścian z wykorzystaniem bloczków wapienno-piaskowych (silikatów) oraz z betonu komórkowego, przy bardzo wąskim spoinowaniu (max. 2 mm) najczęściej stosuje się odporne na czynniki atmosferyczne zaprawy klejowe. Składają się one z cementu, kruszywa kwarcowego oraz specjalnych dodatków i wypełniaczy. Przy wykonywaniu ścian ze wspomnianych elementów często wykorzystywana jest również piana poliuretanowa. Mówimy wtedy o sposobie murowania „na piankę” z wykorzystaniem specjalnej puszki montażowej.

Wyróżnia się również specjalne rodzaje zapraw. Wśród nich najpopularniejsza jest zaprawa do klinkieru. Przy murowaniu z klinkieru niewskazane jest bowiem użycie zapraw cementowo-wapiennych ani cementowych ze względu na możliwość powstania powierzchniowych wysoleń. W związku z tym przy wznoszeniu ścian lub komina z tego materiału zaleca się stosowanie zaprawy o odpowiednim składzie chemicznym oraz właściwie dobranym kruszywie.

Murowanie - krok po kroku

Pierwszy krok przy murowaniu ścian zewnętrznych stanowi wykonanie izolacji przeciwwilgociowej na wierzchu ściany fundamentowej poprzez przyklejenie papy na zimno. Niezależnie od rodzaju wybranej zaprawy pierwszą poziomą warstwę ściany należy układać na 2–3 cm warstwie tradycyjnej zaprawy cementowej. Służy to przede wszystkim uzyskaniu idealnego poziomu. Kolejny krok to wznoszenie narożników zewnętrznych obiektu. W pierwszym etapie powinny się one składać z minimum trzech warstw cegieł w układzie piramidy. Następnie należy rozprowadzić między narożnikami budynku sznur murarski lub wykorzystać poziomicę laserową do wyznaczenia poziomu. Pierwszą przerwę technologiczną stanowi warstwa zaprawy na ścianie fundamentowej. Konieczne jest, aby przed przystąpieniem do układania kolejnej warstwy elementów murowych była ona stwardniała. W przeciwnym razie pod ciężarem kolejnych elementów mogłaby się odkształcić bądź zostać wyparta spod nich. W związku z tym zaleca się, aby następny etap prac rozpocząć po upływie przynajmniej dwóch godzin od wymurowania pierwszej warstwy. Przyjęło się, że następne warstwy elementów murowych spajane są cieniej, w zależności od typu zaprawy. Do ich wypozycjonowania używany jest specjalny gumowy młotek. Bardzo ważną kwestią jest poprawne wiązanie muru. Zgodnie z technologią murowania i wytycznymi normowymi kolejne warstwy elementów murowych należy przesuwać względem siebie przynajmniej o 0,4 wysokości poszczególnego elementu (lecz nie mniej niż 4 cm przy elementach wysokich na 25 cm, a także przynajmniej 10 cm przy elementach wyższych). Podczas prac sznur murarski lub laser należy wykorzystać do wyznaczenia górnych krawędzi otworów okiennych i drzwiowych. W tych miejscach niezbędne jest wykonanie nadproży przejmujących obciążenia ze ścian znajdujących się nad planowanymi otworami. Możliwości są dwie: użycie nadproży prefabrykowanych lub wykonanie ich w technologii monolitycznej. Po wykonaniu tych elementów możliwe jest kontynuowanie murowania do poziomu stropu, przy czym należy pamiętać o pozostawieniu szczeliny umożliwiającej mu swobodę odkształceń i wypełnieniu jej pianą montażową.