Mikropale są ratunkiem, kiedy działka przeznaczona pod budowę domu ma niekorzystne warunki gruntowe - chodzi tutaj szczególnie o wysoki poziom wód. Z powodzeniem można nimi zastąpić standardowe fundamenty. Co należy wiedzieć o mikropalach, zanim zdecydujemy się na to rozwiązanie?

Fundamenty same w sobie mają za zadanie rozłożyć ciężar budynku na gruncie. W przypadku podmokłego podłoża grunt jest za słaby, aby unieść budynek, w wyniku czego w krótkim czasie może on zacząć osiadać. Mikropalowanie jest techniką, która przenosi ciężar budynku na głębsze i bardziej stabilne warstwy gruntu. Ten sposób pozwala postawić dom na tak trudnych podłożach, jak torfy czy namuły. 

Mikropale - czym są i jakie są ich rodzaje?

Nazwa „mikropale” od razu przywodzi na myśl elementy w niewielkim rozmiarze. Standardowe pale zazwyczaj mają większą średnicę niż mikropale i używa się ich do budowy dużych obiektów na niekorzystnym gruncie. Mikropale pomimo niewielkiej średnicy (ok. 30 cm) charakteryzują się dużą wytrzymałością i mogą być stosowane do budowania standardowych domów jednorodzinnych. Ich dokładna średnica, długość, szerokość rozstawu i głębokość umieszczenia są indywidualnie dostosowywane w zależności od projektu domu i warunków gruntowych na danej działce. O kwestiach tych decyduje projektant po przeanalizowaniu wyników wykonanych wcześniej badań geotechnicznych. Wykonanie takich badań jest konieczne, aby otrzymać pozwolenie na budowę na trudnym gruncie. W miejscach, gdzie występuje duże zawilgocenie gruntu, dobrym sposobem jest formowanie pali z betonu, bezpośrednio w gruncie. Dostępne są również gotowe mikropale wykonane z betonu lub stali – tzw. mikropale wiercone, które wbija się bądź wwierca w grunt za pomocą świdrów ślimakowych lub żerdzi samowiercących. Popularnym i dość często stosowanym rodzajem mikropali są również mikropale iniekcyjne (mikropale samowiercące). Specjalne maszyny wciskają je w ziemię, a ich końce są zbudowane w taki sposób, że samoistnie się w nią wwiercają. Najczęściej wykonuje się je ze stali. 

Cena mikropali - co należy wiedzieć o kosztach?

Mikropalowanie jest o wiele tańsze i pewniejsze niż odpowiednie wzmocnienie gruntu pod budowę. Jest to również rozwiązanie bardziej ekonomiczne niż budowa fundamentów na studniach. Koszt mikropali trudno oszacować, nie znając powierzchni budynku i rodzaju trudnego podłoża. To głównie te czynniki wpływają na cenę palowania. Im mniej pewny grunt i większy dom, tym mikropale muszą być solidniejsze, a ich liczba większa, co wpływa na wzrost ceny. Koszty mikropalowania wahają się zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Nie bez znaczenia pozostaje koszt robocizny, który może być różny w zależności od lokalizacji inwestycji. 

Mikropalowanie - kwestie techniczne

Mikropale zastępują fundamenty, muszą więc być umiejscowione tak, aby dobrze rozkładać ciężar budowli na grunt. Powinny znajdować się pod narożnikami domu, połączeniami ścian nośnych oraz wzdłuż ścian, w ustalonych przez projektanta odległościach. Zwykle nie są wymagane w miejscach ścian działowych, ale w przypadku szczególnie trudnych gruntów projektant może zadecydować inaczej. Mikropale muszą znajdować się również pod werandą, schodami i tarasem. Miejsca, gdzie będą występowały największe obciążenia, są posadowione na kilku krótszych lub gęściej rozmieszczonych mikropalach. Po wytyczeniu budynku i osi fundamentów przez geodetę wykonuje się palikowanie miejsc, gdzie wwiercane będą pale - są one dokładnie oznaczone w dokumentacji technicznej domu. 

Mikropale betonowe - wylewane bezpośrednio w gruncie

Ciekawą technologią mikropalowania jest bezpośrednie wylewanie pali w przeznaczonych do tego miejscach. W gruncie wywierca się dziury o odpowiedniej średnicy, w miejscach zaznaczonych na projekcie. Następnie w otworach umieszcza się zawiesinę mającą za zadanie wzmocnienie ścian i zapobieganie ich rozmywaniu. Następnie wtłacza się w nie pod ciśnieniem zaczyn cementowy (najczęściej używa się do tego celu mocnego cementu portlandzkiego). W przypadku bardzo trudnych gruntów betonowe pale dodatkowo wzmacnia się zbrojeniem, używając standardowych prętów zbrojeniowych lub kształtowników stalowych. Końcowy etap to połączenie wszystkich pali wieńcem żelbetowym (tzw. oczepem), na którym następnie będą stawiane ściany.