Stosując dylatację, unika się pewnych problemów związanych z budową oraz późniejszym użytkowaniem wnętrza domu.

Dylatacja to pojęcie często używane w budownictwie. Jest to oddzielenie od siebie poszczególnych części budowli przez zastosowanie szczeliny, która usprawnia ich pracę.

Co to jest dylatacja?

Dylatacja jest specjalną szczeliną lub przerwą, którą wykonuje się w budynku lub konstrukcji. Powstałe po zrobieniu takiej szczeliny elementy (wydzielone po jej lewej i prawej stronie) są przystosowane do samodzielnego przenoszenia przewidywanych odkształceń, przesunięć i obciążeń. Najczęściej wykonywana jest dylatacja elementów betonowych. Dylatację wykonuje się ze styropianu lub specjalnego sznura dylatacyjnego z liny budowlanej, który jest zabezpieczony uszczelniającym i nienasiąkliwym materiałem izolacyjnym. Dylatacja może być także wykonana ze sznura z pianki polipropylenowej lub ze spienionego polietylenu. W niektórych sytuacjach dylatacja konstrukcyjna wykonana ze sznura dylatacyjnego jest wykonywana bez uszczelniacza, tak aby sznur mógł swobodnie rozszerzać się i kurczyć, dzięki czemu elementy budowli będą mogły w przyszłości wykonywać swobodną pracę podczas zmiany temperatur. Dylatacja ścian i dylatacja fundamentów wykonywana jest z pasków styropianu o takiej samej grubości, jaką ma mur, i szerokości od 2 do 4 cm.

Konstrukcyjna dylatacja budynku

Dylatacja konstrukcyjna jest wykorzystywana do oddzielania elementów i części konstrukcyjnych budynków. Należy pamiętać, że każdy element budynku odkształca się pod wpływem różnych czynników – temperatury, obciążenia czy warunków gruntowych. Dylatacja konstrukcyjna sprawia, że budynek jest bardziej elastyczny i lepiej przygotowany na działanie wyżej wymienionych czynników.

Dylatację konstrukcyjną często stosuje się przy wylewaniu fundamentów (wykonywana jest na długich odcinkach poziomych), a także przy zmianach konstrukcyjnych i częściach dobudowywanych do istniejących już obiektów.

Dylatacja fundamentów – czy warto ją wykonać?

Dylatacja fundamentów wykonywana jest przede wszystkim w celu oddzielenia warstwy podłogi na gruncie od ścian fundamentowych, by nie przenosiły pomiędzy sobą wysokich naprężeń. Stosuje się do tego paski styropianu o grubości około 2 cm. W przypadku ogrzewania podłogowego takimi szczelinami należy podzielić również powierzchnię podkładu. Najłatwiej wykorzystać do tego listwy drewniane, które są usuwane zaraz po zawiązaniu się betonu, a szczeliny wypełnić materiałem elastycznym, na przykład pianką montażową.

Kiedy warto zastosować dylatację?

Dylatacja jest stosowana nie tylko z uwagi na przydatność budowlaną, ale również ze względów estetycznych. Dzięki niej możliwe jest uniknięcie pęknięć na ścianie budynku czy zarysowań na posadzkach. Dylatacja zapewnia także swobodę odkształceń, a dzięki temu brak pęknięć w murach.

Dylatację warto wykonywać również przy ścianach nośnych, działowych. W takich przypadkach jeśli ściana murowana stawiana jest na warstwie nośnej, którą jest płyta betonowa, pomiędzy ścianą a podłogą wykonana jest dylatacja z zastosowaniem przekładki z papy. Istotą dylatacji jest rozdzielenie newralgicznych miejsc. Niezbędne jest pozostawienie odpowiedniej przestrzeni również na długości ścian, aby można było takie miejsce uszczelnić. Dawniej używano do tego emulsji bitumicznych, jednak obecnie zostały one wyparte na rzecz uszczelniaczy silikonowych czy akrylowych.

Dylatacja korkowa ma postać listwy, którą stosuje się w przypadku łączenia dwóch typów różnych powierzchni podłogowych, na przykład płytki ceramicznej i deski barlineckiej. Taka dylatacja, wykonana z ekologicznego materiału odpornego na wilgoć, przyjmuje na siebie naprężenia wytwarzane pod wpływem eksploatowania podłogi, stwarzając niezbędną izolację akustyczną pomieszczenia. Istnieją różne wymiary takiej dylatacji korkowej – zwykle od 5 do 10 mm szerokości i od 16 do 23 mm długości.

Dylatacja jest także bardzo ważna przy wylewce. Bez jej wykonania na posadzkach pojawiają się pęknięcia. Na początkowym etapie wylewka zawiera stosunkowo dużą ilość wody, która ulega wyparowaniu podczas wysychania. W trakcie użytkowania, przez zmniejszanie wymiarów wylewki powstaje ryzyko wystąpienia rys skurczowych. Aby tak się nie działo, we właściwych miejscach należy taką wylewkę dylatować i zawsze powinna być ona oddzielona taśmami od ścian oraz innych elementów konstrukcyjnych budynków, a także od przewodów instalacyjnych. Jeśli powierzchnia wylewki przekracza 30 m2, należy podzielić ją na mniejsze kwadraty.