Kotwa chemiczna (określana również jako łącznik wklejany) jest rodzajem mocowania, podobnym do kołków rozporowych, ale działających na innej zasadzie. W przeciwieństwie do nich kotwa nie wywiera nacisku na ściany otworu. W swoim składzie zawiera bowiem masy żywiczne, które odpowiadają za właściwości wiążące z podłożem i elementem mocującym. Działają na zasadzie powierzchniowego łączenia się dwóch substancji (adhezji). Z racji swojej wytrzymałości dobrze sprawdzają się przy mocowaniu ciężkich przedmiotów.

Kotwy chemiczne sprawdzają się wszędzie tam, gdzie inny sposób zakotwienia mógłby spowodować zniszczenie materiału. Przy ich użyciu możliwe jest trwałe zespolenie różnego rodzaju konstrukcji, stalowych lub drewnianych.

Kotwy chemiczne: co warto o nich wiedzieć?

Kotwy chemiczne nie działają na zasadzie siły rozporu w procesie mocowania, ale wykorzystują siły adhezji, dzięki czemu nie wprowadzają naprężeń do podłoża na etapie kotwienia. Właśnie to sprawia, że cieszą się tak dużą popularnością wśród osób wykonujących różnego rodzaju prace budowlane.

Tego rodzaju produkty najczęściej występują w specjalnych pojemnikach, do których potrzebny jest dozownik do wstrzykiwania (tzw. wyciskacz do kotwy chemicznej). Łącznik wklejany można również kupić w kapsułkach do wbijania lub wkręcania do otworu. Wybór konkretnego rozwiązania jest zazwyczaj uzależniony od rodzaju prac i możliwości łączenia materiałów.

Chemiczna kotwa: zastosowanie

Zastosowanie łącznika wklejanego jest ono dość szerokie. Przede wszystkim poleca się go do mocowania materiałów, w których integralność spoiny mogłaby zostać naruszona przez wodę. Co ciekawe, nowoczesne kotwy chemiczne pozwalają na montaż elementów zewnętrznych nawet w trudnych warunkach atmosferycznych czy w otworach zalanych wodą. Z powodzeniem można je wykorzystywać do:

  • wykonywania mocowań w mocnych podłożach pełnych (m.in. beton);
  • wykonywania mocowań w słabych podłożach pełnych (m.in. cegły);
  • wykonywania mocowań w podłożach z pustakami (m.in. ceramicznymi, z pustymi przestrzeniami);
  • remontowania zarówno nowych, jak i starych domów, w których podłoże bywa bardzo zniszczone (kruszące się podłoże, zniszczone tynki);
  • łączenia elementów w podłożach o małej stabilności;
  • połączeń blisko krawędzi i narożników oraz sąsiednich kotew;
  • naprawy miejsc, z których usunięto kotwy mechaniczne;
  • wzmocnienia konstrukcji w przypadku wystąpienia błędów wykonawczych na budowie.

Kotwy chemiczne charakteryzują się najwyższą wytrzymałością spośród wszystkich rodzajów łączników. Pozwalają na wielotonowy udźwig, a ponadto są odporne na tzw. obciążenia pulsacyjne. Gwarantują największe bezpieczeństwo z uwagi na nieprzekazywanie naprężeń i niewywieranie nacisku na ścianki otworu. Niewątpliwą zaletą chemicznego rodzaju kotwy jest również to, że daje ona duży komfort i możliwości manewrowe na etapie mocowania. W praktyce oznacza to nic innego, jak możliwość przesuwania i dopasowywania mocowanych elementów według własnych preferencji (można bezproblemowo przesuwać je w każdą stronę oraz kontrolować głębokość). Jest to możliwe dzięki płynnej konsystencji, która w pełni łączy i stabilizuje elementy dopiero po zastygnięciu.

Pozostając przy zaletach kotwy chemicznej, nie można nie wspomnieć o uniwersalności w zakresie dobierania rozmiarów dybli montażowych. Łącznik wklejany pozwala bowiem na nieograniczoną możliwość elastycznego dopasowania niezależnie od długości, średnicy czy głębokości mocowania.

Rodzaje kotew chemicznych

Kotwy chemiczne mogą składać się z różnych rodzajów żywicy. Z tego względu można je podzielić na trzy podstawowe grupy ze względu na przeznaczenie. Są to:

  • kotwy chemiczne poliestrowe – najbardziej popularne ze względu na swoją uniwersalność. Można je stosować do łączenia elementów na każdym podłożu o temperaturze od ‒5 do +25℃;
  • kotwy chemiczne epoksydowe – wykorzystuje się je do łączenia najcięższych elementów. Tego rodzaju kotwy pozwalają na montowanie w pełnych materiałach. Dużą zaletą jest możliwość ich użycia na mokrym podłożu, a nawet pod wodą. Do minusów natomiast należy zaliczyć długi czas wiązania (nawet kilka godzin) oraz to, że do prawidłowego utwardzenia konieczna jest dodatnia temperatura podłoża;
  • kotwy chemiczne winylowo-estrowe – pozwalają na przenoszenie większych obciążeń niż kotwy poliestrowe, ale mniejszych niż kotwy epoksydowe. Można je stosować, gdy temperatura podłoża wynosi od ‒20 do +40℃. Ograniczeniem do stosowania nie jest panująca w otworach wilgoć.

Przed dokonaniem zakupu kotwy chemicznej należy określić, do czego ma być wykorzystana. Istotne są: rodzaj materiału (pełny czy pusty), temperatura podłoża i warunki montażowe. Na opakowaniach produktu można znaleźć najważniejsze informacje dotyczące jego m.in. przeznaczenia oraz stosowania.