Sukulenty to rośliny polecane osobom zapominalskim. Nie są specjalnie trudne w uprawie i nie stanie się im krzywda, gdy czasem zapomni się o ich podlewaniu. Jakie gatunki sukulentów są najpopularniejsze?

Wiele osób rezygnuje z uprawy roślin ze względu na brak czasu lub ochoty, by o nie dbać. Jest jednak grupa roślin, które nie wymagają wielu poświęceń przy ich uprawie – są to sukulenty. Warto je bliżej poznać.

Co to są sukulenty?

Sukulenty to rośliny zaliczane do kserofitów i nazywane także roślinami gruboszowatymi. Na ogół są to rośliny zielne i dwuliścienne, zdecydowanie rzadziej drzewa. W języku łacińskim słowo succulentus oznacza ‘soczysty’, a zatem już sama nazwa tej grupy roślin wskazuje na ich zdolność do gromadzenia wody. Sukulenty są bardzo dobrze przystosowane do życia w trudnych warunkach przy ograniczonej dostępności wody, gdyż magazynują ją w swoich tkankach wodnych. Na stanowiskach naturalnych można je spotkać głównie na pustyniach, poza tym są często uprawiane w pojemnikach jako rośliny ozdobne. Ze względu na zdolność sukulentów do gromadzenia wody są one polecane osobom, które nie mają czasu zajmować się roślinami lub zapominają o ich podlewaniu. O sukulent nie trzeba specjalnie dbać, więc może być uprawiany praktycznie przez każdego.

Rodzaje sukulentów

Sukulenty można podzielić na trzy grupy, w zależności od miejsca, w którym magazynują wodę:

  • sukulenty korzeniowe (np. niektóre gatunki pelargonii, szczawiki) – gromadzą wodę i składniki odżywcze w korzeniach;
  • sukulenty łodygowe (kaktusy, rośliny z rodziny wilczomleczowatych czy toniowatych) – magazynują wodę w pędach, łodygach i pniach, zazwyczaj są pozbawione liści;
  • sukulenty liściowe (np. agawa, aloes) – magazynują wodę w liściach.

Sukulenty w domu - uprawa

Większość sukulentów wymaga słonecznego stanowiska, zatem najlepszym miejscem do ich uprawy będzie słoneczny parapet lub sąsiedztwo okna. Większość z nich toleruje ciepło i słońce także zimą, jednak niektóre odmiany należy na ten czas przenieść do chłodniejszego pomieszczenia. Podłoże do sukulentów powinno mieć podobne właściwości, co ziemia w ich naturalnym środowisku. Najlepiej zakupić ziemię dla sukulentów i wymieszać ją z mineralnymi dodatkami.

Sukulenty - pielęgnacja

Wbrew pozorom, sukulenty uprawiane w domu powinny być podlewane. Faktem jest, że ewentualny brak wody zniosą lepiej niż inne rośliny, jednak nie trzeba od razu wystawiać ich na ekstremalne warunki. Podlewanie sukulentów należy uzależnić od aktualnej fazy rozwoju danej rośliny. Od marca do września sukulenty należy podlewać w sposób umiarkowany. Z końcem września trzeba sukcesywnie zmniejszać ilość dostarczanej im wody, a od października do lutego zaleca się stosować jedynie tyle wody, by rośliny nie wyschły. Sukulenty wymagają także nawożenia, najlepiej co 2–4 tygodnie, w zależności od tego, jak szybko rosną. Jeśli roślina silnie się rozwija, to raz w roku należy ją przesadzić do większej donicy. W przypadku gatunków wolno rosnących wystarczy to robić co 2–5 lat. Decydując się na uprawę sukulentu, warto dobrze poznać konkretny gatunek i dowiedzieć się, czego dokładnie i w jakiej ilości potrzebuje, gdyż zalecenia dotyczące pielęgnacji różnych gatunków mogą się między sobą różnić.

Rozmnażanie sukulentów

Większość gatunków sukulentów można w prosty sposób rozmnażać przez sadzonki liściowe, z pędów bocznych lub przez podział. Możliwe jest także rozmnażanie sukulentów przez wysiew nasion.

Sukulenty - gatunki, które warto znać

  • Aloes zwyczajny (Aloe vera) – roślina, która może dorastać do około 70 centymetrów wysokości. Jej ozdobą są gęste liście w szarozielonym kolorze. Warto wiedzieć, że aloes to sukulent leczniczy, który zawiera w swoich liściach bakteriobójczy składnik przyspieszający gojenie się ran. Oprócz tego miąższ aloesu stosuje się przy oparzeniach czy ukąszeniach, a także w kosmetyce.
  • Agawa amerykańska (Agave americana) – jest to sukulent pochodzący z Meksyku. Jego mięsiste liście w kolorze niebieskawym lub szarozielonym tworzą charakterystyczne rozety. Liście mogą dorastać nawet do 2 metrów długości i 30 centymetrów szerokości, jednak roślina uprawiana w mieszkaniu rośnie znacznie wolniej. Okłady z liści agawy są używane przy dolegliwościach reumatycznych. Pomaga także przy problemach z wątrobą i jelitami, a nawet przy grypie.
  • Grubosz jajowaty (Crassula ovata) – roślina potocznie nazywana drzewkiem szczęścia. W uprawie doniczkowej może osiągać od 20 do 100 centymetrów wysokości. Charakteryzuje się dekoracyjnymi, mięsistymi liśćmi o jajowatym kształcie, do których nawiązuje nazwa. Liście mogą być w całości zielone lub mieć czerwone brzegi.