Tynk cienkowarstwowy to masa do wykańczania powierzchni, która może być stosowana na powierzchniach zlokalizowanych wewnątrz budynków, a także na elewacjach. W przeciwieństwie do tynków tradycyjnych tynki cienkowarstwowe charakteryzują się prostotą wykonania.

Masy tynkarskie przeznaczone do wykonywania powłok cienkowarstwowych są dostępne w szerokiej gamie kolorów i faktur. Tynki cienkowarstwowe dzielą się na rodzaje ze względu na rodzaj użytego w nich spoiwa. Produkt tego typu może być nakładany w sposób ręczny lub natryskowy.

Czym jest tynk cienkowarstwowy?

Tynki cienkowarstwowe to masy stosowane jako warstwy wykończeniowe głównie na ścianach zewnętrznych ocieplanych według systemu ETICS (tynk cienkowarstwowy na siatce). Produkty tego typu można stosować także na powierzchniach pokrytych tynkami tradycyjnymi, na ścianach jednowarstwowych, a także w pomieszczeniach znajdujących się wewnątrz budynków. Tynk cienkowarstwowy może być nakładany w sposób ręczny lub mechaniczny (natryskowy).

Rodzaje tynków cienkowarstwowych

Poszczególne rodzaje tynków cienkowarstwowych różnią się przede wszystkim typem użytego w nich spoiwa. Należy jednak pamiętać, że nawet produkty z tym samym materiałem łączącym, ale wytworzone przez innych producentów, charakteryzują się różnymi proporcjami poszczególnych składników, co wpływa na ich ostateczne parametry i kolor. Wśród podstawowych rodzajów tynków cienkowarstwowych można wymienić:

  • tynk cienkowarstwowy mineralny – zaprawa zawierająca w swoim składzie cement i wapno (są to składniki stosowane przede wszystkim w tradycyjnych tynkach grubowarstwowych). Tynki tego typu cechują się wysoką paroprzepuszczalnością, dzięki czemu można je układać zarówno na styropianie, jak i na wrażliwej na wilgoć wełnie mineralnej. Masy mineralne mają odczyn zasadowy, co czyni je odpornymi na działanie glonów i zagrzybienie. Ich powierzchnia nie wykazuje właściwości elektrostatycznych, nie przyciąga więc kurzu ani drobnych cząsteczek zabrudzeń. Tynki tego typu są dostępne w podstawowym kolorze szarym lub białym. Większość producentów oferuje je jako barwione w masie, jednak tylko w pastelowej palecie kolorów;
  • tynk cienkowarstwowy akrylowy – produkt ze spoiwem w postaci żywic akrylowych oraz dodatkami poprawiającymi jego właściwości. Powłoki akrylowe wykazują niską paroprzepuszczalność, przez co nie zaleca się ich wykonywania na ociepleniu z wełny mineralnej. Jednocześnie charakteryzują się one wysokimi parametrami elastyczności oraz odporności na uszkodzenia typu mechanicznego. Nie mają tak dobrych właściwości elektrostatycznych jak tynki mineralne i są bardziej podatne na grzyby i zabrudzenia, dlatego producenci stosują specjalne dodatki poprawiające ich parametry użytkowe (np. ułatwiające zmywanie);
  • tynk cienkowarstwowy silikatowy – zaprawa na bazie krzemianów i żywic syntetycznych. Tynki silikatowe charakteryzują się wysoką paroprzepuszczalnością oraz bardzo dużą przyczepnością do podłoża. Nie są podatne na zabrudzenia i korozję biologiczną. Produkty tego typu są barwione w masie (paleta dostępnych barw jest bardziej ograniczona niż w przypadku tynków mineralnych). Nakładanie tynków z krzemianami wymaga spełnienia ostrych wymagań dotyczących warunków temperaturowo-wilgotnościowych;
  • tynk cienkowarstwowy silikonowy – wyrób na bazie żywic syntetycznych cechujący się wysoką paroprzepuszczalnością, niską chłonnością wody oraz odpornością na osadzanie się zanieczyszczeń (woda perli się na powierzchni tynku, zmywając brud). Dodatek środków grzybobójczych zapewnia materiałom silikatowym odporność na korozję biologiczną. Tynki tego typu odznaczają się najlepszymi parametrami użytkowymi, co przekłada się na najwyższą cenę w porównaniu z innymi rodzajami zapraw cienkowarstwowych.

Tynk cienkowarstwowy zewnętrzny i wewnętrzny

Tynki cienkowarstwowe mogą być nakładane zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynków. Dobierając rodzaj masy tynkarskiej, należy brać pod uwagę nie tylko jej walory estetyczne, ale przede wszystkim typ powierzchni, na którą ma być nałożona (rodzaj ocieplenia) oraz warunki eksploatacyjne mające wpływ na odporność i trwałość powłoki tynkarskiej. Poszczególne rodzaje tynków cienkowarstwowych różnią się ceną, natomiast różnica wynikająca z ich składu nie jest widoczna na pierwszy rzut oka. W związku z tym przyjęło się, że we wnętrzach o charakterze mieszkalnym stosuje się tynki akrylowe bądź mineralne. Z kolei elewacje budynków w zależności od lokalizacji (ich ekspozycji na określone czynniki) pokrywa się odpowiednio dobranym tynkiem, który zapewni ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Droższe tynki i bardziej odporne na zawilgocenie (silikatowe i silikonowe) wykonuje się także w obiektach, w których panują warunki wymagające dodatkowego zabezpieczenia powierzchni wewnętrznych przed nadmierną wilgocią i substancjami o działaniu chemicznym (np. na pływalniach).