Geowłóknina to materiał, który znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie. Często wykorzystywany jest także w kształtowaniu terenu, np. przy budowie dróg. Tak szeroki zakres użycia geowłókniny możliwy jest dzięki jej właściwościom.

Producenci oferują różne rodzaje geowłókniny, których dokładne właściwości i parametry są dostosowane do ich zastosowania. Geowłóknina może być na przykład stosowana pod drogi czy ścieżki ogrodowe wykonane z kostki brukowej. Innym rodzajem jest geowłóknina drenażowa, która doskonale sprawdzi się przy tworzeniu drenażu wokół domu. Czym dokładnie jest geowłóknina i jakie jest jej zastosowanie? Co jeszcze warto wiedzieć o tym materiale?

Czym jest geowłóknina?

Geowłóknina jest wykonana z włókien polipropylenowych lub poliestrowych połączonych mechanicznie metodą igłowania bądź termicznie poprzez zgrzewanie. W ten sposób powstaje płaska płachta, która w postaci rolki jest dostępna w sklepach. Materiał ten zaliczany jest do płaskich geosyntetyków i najczęściej znajduje zastosowanie w budownictwie, zwłaszcza drogowym oraz przy kształtowaniu terenu (geowłóknina drogowa). Geowłóknina może być stosowana między innymi przy polepszaniu stateczności podłoża w czasie kształtowania nasypów czy do wykonania drenażu (geowłóknina drenażowa). Znajduje zastosowanie także przy kształtowaniu i zabezpieczeniu brzegów rzek czy tworzeniu wałów przeciwpowodziowych. Na posesji geowłókninę można wykorzystać między innymi w czasie prac związanych z budową podjazdu, tworzeniem ścieżek (geowłóknina pod kostkę polbrukową), przydomowych oczyszczalni ścieków czy oczek wodnych. Można ją stosować także do tworzenia tak zwanych zielonych dachów.

Niekiedy można spotkać się z zamiennym stosowaniem nazw „geowłóknina” i „agrowłóknina”. Trzeba jednak zaznaczyć, że są to dwa odmienne materiały o zupełnie innych właściwościach i zastosowaniu. Agrowłókninę wykorzystuje się głównie w ogrodnictwie, np. do osłaniania czy ściółkowania roślin.

Rodzaje geowłókniny i ich właściwości

Producenci oferują różne rodzaje geowłókniny. Dzięki różnym parametrom i właściwościom można dobrać produkt dobrze dopasowany do konkretnych potrzeb inwestora. Do najczęściej stosowanych materiałów tego typu należą między innymi:

  • geowłóknina filtracyjna – stosowana również przy systemach drenażowych w celu zwiększania ich wydajności oraz żywotności, a także dla ochrony gruntów przed wypłukiwaniem. Ten typ geowłókniny przepuszcza wodę oraz drobne ziarna piasku;
  • geowłóknina separacyjna (a także separacyjno-filtracyjna) ‒ zazwyczaj stosowana jest w miejscach narażonych na duże odkształcenia. Jest ona bardzo wytrzymała na rozciąganie, odkształcenia, a także obciążenia czy przebicia. Geowłókninę separacyjno-filtracyjną najczęściej produkuje się metodą igłowania, co pozwala na osiągnięcie najlepszych parametrów. Stosuje się ją jako geowłókninę drenażową, a także do stabilizacji i ochrony gruntu;
  • geowłóknina dwuwarstwowa – jest bardzo wytrzymała, przez co znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko wymywania gruntu (np. w budownictwie wodnym). W przypadku tego rodzaju geowłókniny warstwa filtracyjna chroniona jest przez drugą warstwę, odporną na różnego rodzaju uszkodzenia mechaniczne;
  • geowłóknina ochronna – jej głównym zadaniem jest ochrona geomembran. Stosuje się ją również przy budowie wysypisk. Jest wysoce odporna na uszkodzenia mechaniczne, takie jak rozciąganie czy odkształcenia.

Wady i zalety geowłókniny

Jedną z zalet geowłókniny jest jej niska cena. W zależności od parametrów ceny wahają się w granicach od 2,5 zł do 6 zł za metr kwadratowy. W przypadku zakupu geowłókniny w rolkach trzeba liczyć się z ceną od ok. 250 zł za rolkę o wymiarach 2 × 50 m.

Zalety poszczególnych rodzajów geowłókniny zależą między innymi od jej grubości i sposobu wytworzenia. Ogólnie można jednak wskazać, że wszystkie geowłókniny charakteryzują się stosunkowo dobrą odpornością na obciążenia i uszkodzenia mechaniczne, a także odkształcenia. Ważną cechą jest również wysoka przepuszczalność wody.

Należy jednak pamiętać, że geowłóknina produkowana na bazie polipropylenu jest mało odporna na działanie promieni słonecznych. Dlatego jeżeli materiał ten będzie wykorzystywany na zewnątrz lub miejsce jego ułożenia będzie długo odsłonięte, warto zdecydować się na geowłókninę poliestrową. Na uwadze trzeba mieć również to, że materiał ten jest mało odporny na działanie alkaloidów. Oznacza to, że nie zaleca się jego stosowania w miejscach, gdzie będą używane produkty na bazie tych związków, gdyż mogą one wpłynąć na właściwości i wytrzymałość geowłókniny.

Jak układać geowłókninę?

Jeżeli geowłóknina ma spełniać swoje zadanie i nie ulec przesunięciu lub uszkodzeniu, należy zwrócić uwagę na jej staranne ułożenie. Podłoże, na którym będzie ułożony materiał ochronny, musi zostać odpowiednio przygotowane. Po rozłożeniu geowłókniny należy sprawdzić, czy na ułożonej płachcie nie ma żadnych zagnieceń i innych nierówności. Pod płachtą natomiast nie może być żadnych elementów, które mogłyby uszkodzić jej powierzchnię. Jeżeli konieczne okaże się wykorzystanie więcej niż jednej płachty czy rolki materiału, to na łączeniu należy wykonać zakładkę. Przy systemach drenażowych stosuje się zakładkę 20 cm, natomiast przy podbudowach i wzmacnianiu wałów 30 cm.