Gładzie gipsowe to materiały wykończeniowe do stosowania wewnątrz budynków. Są bardziej delikatne i miękkie po wyschnięciu niż gipsy szpachlowe, dlatego produktów tych nie stosuje się zamiennie, lecz raczej używa w zależności od gładkości i równości podłoża.

Gipsami wyrównuje się krzywizny ścian i sufitów oraz powierzchnie o sporej ziarnistości, natomiast gładziami - względnie równe i gładkie. Ogromną zaletą gładzi jest możliwość ich szlifowania na mokro, co w znacznym stopniu redukuje pylenie oraz kurz towarzyszący pracom remontowo-budowlanym. Powłoka powstała w wyniku szlifowania gładzi na mokro praktycznie od razu po wyschnięciu nadaje się do malowania.

Gładź szpachlowa: właściwości materiału

Gładź szpachlowa przez laików często jest mylona z gipsem. Warto wiedzieć, że te dwa produkty różnią się między sobą zarówno strukturą, jak i przeznaczeniem i nie stosuje się ich zamiennie. Podczas gdy gips można nakładać grubszymi warstwami (nawet około 6 mm), maksymalna grubość gładzi to zaledwie 2-3 mm. Gładzią wyrównuje się więc powierzchnie w miarę jednolite i stosuje się ją jako materiał wykończeniowy, na który następnie nakłada się bezpośrednio tapety lub farby. Do innych ważnych cech produktu, które mają wpływ na jego przeznaczenie, zalicza się również:

  • niewielką ziarnistość, która wpływa na gładkość powierzchni po wyschnięciu masy;
  • różnorodność kolorystyczną masy po wyschnięciu - barwa gładzi zależy od składu produktu, a w szczególności od tego, czy do jego wytworzenia użyte były spoiwa naturalne, czy syntetyczne. Kupując konkretny preparat, warto sprawdzić na opakowaniu informację o barwie gładzi po wyschnięciu, szczególnie jeśli zamierzamy pomalować ściany farbą. Najlepsza jest gładź dopasowana kolorystycznie do farby lub biała, która sprawdzi się zarówno w przypadku barw jasnych, jak i ciemnych;
  • miękkość - gładź jest produktem stosunkowo miękkim, dlatego dobrze poddaje się szlifowaniu. Gładzie można szlifować zarówno na sucho, podobnie jak gips, jak i na mokro. Główną zaletą obróbki na mokro jest zmniejszenie pylenia w czasie wykonywania prac - na sucho wykonuje się jedynie niewielkie poprawki w przypadku nielicznych błędów widocznych po wyschnięciu ściany lub sufitu.

Gładzie szpachlowe, podobnie jak gipsy, występują w postaci sypkiej (łączone z wodą bezpośrednio przed wykonaniem prac) oraz w formie masy (produktu gotowego do aplikacji bezpośrednio po otwarciu opakowania). Gładź w postaci pasty stosuje się zwykle do drobnych poprawek, podczas gdy duże powierzchnie pokrywa się gładzią sypką rozrobioną z wodą.

Gładź gipsowa na mokro: potrzebne narzędzia

Do położenia gładzi gipsowej na mokro (zwanej również gładzią bez szlifowania) niezbędne jest kilka narzędzi, takich jak:

  • drabina,
  • wiertarka z mieszadłem,
  • nóż z wymiennymi ostrzami,
  • kielnia,
  • gąbka do gładzi na mokro lub wałek (służą do rozprowadzania gładzi po powierzchni),
  • stalowa paca do gładzi na mokro przeznaczona do szlifowania.

Jak stosować gładź szpachlową na mokro?

Jeśli mamy pojęcie o gipsowaniu i szlifowaniu, stosowanie gładzi szpachlowej na mokro nie powinno stanowić dla nas żadnego kłopotu. Wystarczy przestrzegać kilku zasad, a opracowane przez nas ściany i sufity będą gładkie i piękne.

Gładź gipsowa na mokro krok po kroku

  1. Przygotowanie podłoża do położenia gładzi na mokro powinno się zacząć dobę przed właściwymi pracami. Przeznaczone do robót wykończeniowych powierzchnie należy zagruntować, aby zmniejszyć ich chłonność, a co za tym idzie - opóźnić wysychanie gładzi. W przeciwnym wypadku tynk lub płyty gipsowo-kartonowe będą pochłaniały za dużą ilość wody, powodując zbyt szybkie parowanie wody i uniemożliwiając szlifowanie gładzi na mokro.
  2. Następnego dnia przystępujemy do układania gładzi. Jeśli naszym podłożem są płyty gipsowo-kartonowe, wklejamy wzdłuż spoin samoprzylepną siatkę z włókna szklanego. Stanowi ona rodzaj zbrojenia i zapewnia gładkość powierzchni.
  3. Jeśli kładziemy gładź na dużej powierzchni, korzystniej jest stosować preparat sypki, który wsypujemy do wiaderka z wodą w odpowiednich proporcjach. Mieszamy zaprawę, aż stanie się na tyle gęsta, że nie będzie odczepiała się od kielni.
  4. Zaczynamy od szpachlowania połączeń płyt tak, żeby siatka szklana była całkowicie schowana pod masą. Zanim gładź zacznie wiązać, przystępujemy do wygładzania. Ten etap prac wymaga szczególnej staranności. Na szczęście masa wysycha wolno, dlatego mamy wystarczającą ilość czasu na poprawki.
  5. Szlifowanie powierzchni pokrytej gładzią wykonujemy za pomocą stalowej pacy zwilżonej wodą. Po wyschnięciu podłoże wymaga niekiedy delikatnych poprawek szlifierskich, które przeprowadzamy na sucho. Ostatnim etapem jest malowanie powierzchni farbą.