Inwestorzy oraz projektanci często używają określenia „wełna mineralna”, ale jest ono nieprecyzyjne. Wełna mineralna występuje w dwóch rodzajach: jako wełna szklana i wełna skalna. Do czego używa się wełny skalnej?

Wełna skalna dzięki swoim właściwościom ma wszechstronne zastosowanie w budownictwie. Przede wszystkim jest znana z termoizolacji i żywotności. Nadaje się do budynków mieszkalnych oraz technicznych. Specyfika tego materiału pozwala chronić budynek przed pożarem.

Czym jest wełna skalna?

W skład wełny skalnej wchodzi bazalt, gabro, dolomit lub kruszywo wapienne, a także brykiety mineralne, które są produktem recyklingu. W procesie produkcji wełny skalnej składniki te zostają roztopione w bardzo wysokiej temperaturze i rozwłóknione. Następnie włókna zlepia się specjalną żywicą, aby uformować konkretne produkty: płyty, maty, otuliny lub granulat. Płyty z wełny skalnej bywają łączone z papą podkładową bądź są laminowane szklanym welonem.

Właściwości wełny skalnej

Dzięki właściwościom paroprzepuszczalnym wełna skalna odprowadza wilgoć oraz zmniejsza ryzyko rozwoju pleśni i grzybów. Dzięki temu przyczynia się do utrzymania zdrowego mikroklimatu wewnątrz pomieszczeń. Jest materiałem sprężystym i solidnym, o dużej gęstości włókien. Wełna skalna poprawia komfort akustyczny w budynkach, ponieważ pochłania dźwięki. Co więcej, nie jest palna, dzięki czemu ogranicza ryzyko pożarowe w budynku. Wełna skalna nie kurczy się ani nie zmienia swoich właściwości mimo lat eksploatacji. Dzięki swoim uniwersalnym właściwościom nadaje się do ocieplenia każdego miejsca w budynku, nawet kominka, gdzie występuje wysoka temperatura.

Wełna skalna czy wełna szklana?

Wełna mineralna skalna i szklana są z pozoru identyczne i bardzo często mylone. Obie zapewniają dobrą izolację termiczną i akustyczną, ale mają też cechy wyróżniające. Pod względem izolacyjności cieplnej minimalnie lepsza jest wełna szklana. Jeżeli chodzi o izolacyjność akustyczną, to obie wełny charakteryzują się dużą chłonnością dźwięków. Tutaj również wełna szklana jest minimalnie lepszym produktem od wełny skalnej. Wełna skalna dobrze izoluje dźwięki związane z uderzeniami, natomiast wełnę szklaną stosuje się w przypadku dźwięków rozchodzących się w powietrzu. Płyty z wełny skalnej są częściej wykorzystywane do elementów narażonych na nagrzewanie. W budownictwie jednorodzinnym używa się jej na przykład do izolacji kominków. Wełna szklana wytrzymuje temperatury do 700℃ (dla porównania w przypadku pożaru temperatura dochodzi do 1000℃). Nasiąkliwość materiału w obu wełnach jest na podobnym poziomie. Przy krótkotrwałym zanurzeniu nasiąkliwość wynosi od 0,60 do 1 kg/㎡. Ze względu na mniejszą gęstość wełny szklanej nie poleca się jej stosowania w miejscach, gdzie byłaby poddawana silnemu ściskaniu.

Luźna struktura obu typów wełny sprawia, że mają one niski opór dyfuzyjny. Przez przegrody ocieplone wełną para wodna bez problemu może wydostawać się na zewnątrz. Ta cecha pomaga przy dociepleniu nowo wybudowanych domów, które są jeszcze wilgotne.

Analizując właściwości użytkowe obu typów wełny, należy stwierdzić, że wełna szklana jest lżejsza i mniej pyląca niż wełna skalna. Dzięki elastyczności włókien wełna szklana lepiej dopasowuje się do nierównego podłoża. Wełna skalna ma mniejsze tendencje do rozwarstwiania się i jest sztywniejsza.

Wełna skalna – zastosowanie

Właściwości wełny skalnej pozwalają na jej wszechstronne zastosowanie w izolacjach budowlanych i technicznych. Dzięki swym właściwościom idealnie nadaje się do termomodernizacji budynków. Można nią docieplać poddasza, dachy i ściany, a także rury, przewody i kominki. Ponadto wełnę skalną stosuje się do wyciszania pomieszczeń, służy również jako ochrona przeciwpożarowa. Charakteryzuje się najwyższą klasą reakcji na ogień (A1), co w praktyce oznacza, że jest niepalna i może chronić konstrukcję przed ogniem.

Wełna skalna czy styropian?

W porównaniu z wełną skalną styropian cechuje się gorszymi parametrami akustycznymi, zwłaszcza jeżeli chodzi o dźwięki rozchodzące się w powietrzu. Styropian jest całkowicie nieprzepuszczalny dla pary wodnej, a tym samym mniej nasiąkliwy od wełny i ma zdolność szybkiego schnięcia. Styropian łatwiej się odkształca, choć to nie ma dużego znaczenia w przypadku zastosowania odpowiednich rozwiązań technicznych. Jest bardziej brudzącym materiałem podczas obróbki. Ma właściwości samogasnące, ale w razie zetknięcia się z ogniem wydziela mnóstwo dymu. Powszechnie wykorzystuje się go do ocieplania zewnętrznych ścian budynków, a także do ocieplania podłóg, ścian fundamentowych oraz piwnic, balkonów i tarasów.