Fornirowanie płyt wraca do łask. Dzięki rozwojowi technologii i rozmaitym modyfikacjom powstaje tyle rodzajów oklein, ile jest rodzajów drzew. Fornirowanie blatów czy szafek to prosty sposób na odnowienie wnętrza domu.

Fornir tworzą cienkie płaty drewna o średniej grubości od 0,1 do 8,0 mm. Jego najpopularniejszym zastosowaniem jest okleina meblowa. Fornir uzyskuje się przez skrawanie płaskie lub obwodowe. Poznaj rodzaje i praktyczne zastosowanie forniru w budownictwie i wykańczaniu wnętrz.

Fornir, czyli praktyczna okleina

Fornir jest naturalną okleiną, którą stosuje się w branży wnętrzarskiej od wielu lat. Wykańcza się nim zarówno płyty meblowe jak i drzwi. Zgodnie z zasadą „im grubszy, tym trwalszy” grube płaty forniru tworzą trwałą, mocną okleinę. Dawniej najbardziej rozpoznawalnym rodzajem forniru był czeczotowy fornir z wyróżniającymi się słojami drzewnymi. Dziś fornirowanie przeżywa swój drugi rozkwit, a najpopularniejsze są okleiny z ekscentrycznym, nietuzinkowym wzorem.

Fornir można opisać jako cienkie płaty drewna, które można porównać do papieru. Płyta fornirowana produkowana jest z drewnianych płatów ściętych z zewnętrznej warstwy drewna. Fornir jest częścią oklein, sklejek i płyt wiórowych.

Rodzaje forniru

Do najpopularniejszych rodzajów tego materiału należą:

  • Fornir naturalny – powstaje w wyniku skrawania powierzchniowej warstwy drewna. Naturalny fornir jest połączeniem poszczególnych płatów. Ważne jest, aby poszczególne elementy łączone były zgodnie z kolejnością ich wcześniejszego skrawania.
  • Fornir modyfikowany – ten rodzaj okleiny również powstaje w pełni z naturalnego drewna, jednak po sklejeniu kilkuset płatów jest on równo rozcinany, tworząc malownicze wzory. Modyfikowany fornir jest barwiony w celu uzyskania i wyeksponowania usłojenia danego gatunku drewna. Ta technika barwienia forniru najczęściej jest stosowana w celu odtworzenia różnych gatunków drzew egzotycznych. W wyniku barwienia może powstać np. fornir egzotyczny o strukturze pnia podobnej do trudno dostępnych, egzotycznych drzew.
  • Fornir kamienny – w odróżnieniu od forniru naturalnego jego kamienną odmianę stosuje się wszędzie tam, gdzie zastosowanie naturalnego kamienia jest niemożliwe. Uzyskuje się go w procesie produkcji warstwowej struktury kamiennych łupków. Wbrew pozorom, fornir kamienny jest materiałem lekkim i elastycznym. Fornir kamienny doskonale sprawdza się na meblach łazienkowych.

Współcześnie na rynku dostępne są bardzo liczne rodzaje okleiny. Praktycznie jest ich tyle, ile gatunków drzew. Możliwe jest wyprodukowanie np. forniru bukowego, forniru dębowego, czy forniru orzechowego. Szczególnie popularne są forniry meblowe przypominające drzewa egzotyczne – ze szlachetnymi słojami zebranymi w paski bądź w kolorze ciemnego mahoniu.

Zalety fornirowania

Fornir drewniany doskonale sprawdza się przy odświeżaniu wnętrz. Prace przy renowacji mebli często opierają się właśnie na oklejaniu frontów fornirem. We wnętrzach można również użyć forniru na ścianę. Dzięki takiemu zastosowaniu zwykła okleina wprowadza do pomieszczeń unikalny klimat i tworzy niepowtarzalną aranżację. Przykładowo fornir dębowy naturalny może nadać oryginalności wnętrzu domowego gabinetu. Przy renowacji łazienki doskonale sprawdza się fornir kamienny. Jest on wykonany z naturalnego tworzywa i odporny na uszkodzenia. Kamienny fornir powstały z licznych łupków i skał metamorficznych dzieli powierzchnię ściany na płaskie kolumny o wyjątkowej strukturze. Jest odporny na odbarwienia i na wilgoć, dzięki czemu nadaje się do zastosowania właśnie w łazience. Kuchnia z forniru z pewnością wyróżni się spośród tradycyjnych frontów szafek kuchennych.

Za sprawą swojej naturalnej struktury okleina z forniru jest odporna na odkształcenia pod wpływem zróżnicowanych temperatur. Dzięki temu zniwelowane zostaje ryzyko powstawania między okleinami szczelin, które niekorzystnie prezentują się na meblach czy ścianie. Płyty fornirowane przy niewielkim nakładzie środków skutecznie odświeżają wnętrze domu i służą przez długie lata, nie wymagając skomplikowanej pielęgnacji. Dbanie o fornir ogranicza się do użycia minimalnej ilości wody. Meble fornirowane, choć są wrażliwe na zarysowania, po lekkim przetarciu wilgotną ściereczką zyskają odświeżony i piękny wygląd.