Najczęściej stosowanym rodzajem ogrzewania powierzchniowego jest wodne ogrzewanie podłogowe. Pozwala ono uzyskać odpowiedni rozkład temperatury w strefie przebywania ludzi. Dla prawidłowego funkcjonowania ogrzewanie wymaga precyzyjnego zaprojektowania i starannego wykonania prac instalacyjnych i budowlanych.

Ogrzewanie podłogowe jest praktyczne i oszczędne. Wśród jego zalet można wymienić równomierny rozkład temperatury i możliwość zaoszczędzenia nawet do 30% kosztów ogrzewania w porównaniu do tradycyjnego ogrzewania grzejnikowego.

Ogrzewanie podłogowe - podstawowe informacje

Ogrzewanie podłogowe jest systemem ogrzewania niskotemperaturowego. Energia cieplna przekazywana jest do pomieszczenia w 70% za pomocą promieniowania, a w 30% przez konwekcję. System ten zapewnia poczucie komfortu cieplnego dzięki równomiernemu rozchodzeniu się ciepła w pomieszczeniu od podłogi do sufitu. Ogrzewanie podłogowe jest stosowane:

  • w budownictwie mieszkaniowym, zwłaszcza jednorodzinnym;
  • w budynkach użyteczności publicznej;
  • w budownictwie przemysłowym;
  • w innych budynkach, takich jak sklepy, magazyny czy pływalnie;

W ogrzewaniu podłogowym stosuje się:

  • rury zespolone z tworzywa sztucznego i aluminium;
  • rury miedziane z płaszczem z tworzywa sztucznego;
  • rury z tworzywa sztucznego PE-X, PP, PB;
  • precyzyjne rury stalowe z płaszczem z tworzywa sztucznego;

Rury o średnicach zewnętrznych od 12 do 20 mm powinny odznaczać się właściwościami antydyfuzyjnymi oraz możliwością łatwego gięcia.

Typy ogrzewanie podłogowego:

  • ogrzewanie podłogowe typu A - rury grzejne układa się na warstwie izolacji lub powyżej warstwy izolacji w odstępie 5 mm od niej;
  • ogrzewanie podłogowe typu B - rury grzejne zatapia się w jastrychu wyrównawczym, na którym wykonuje się jastrych właściwy;
  • ogrzewanie podłogowe typy C - rury grzejne osadza się w warstwie izolacji.

Charakterystyczne parametry pracy instalacji grzewczej

Wykonując instalację ogrzewania podłogowego, należy pamiętać, że:

  • maksymalna temperatura czynnika grzewczego w przewodach nie powinna przekraczać 55℃;
  • różnica temperatur między zasilaniem a powrotem powinna wynosić od 5 do 10℃;
  • prędkość przepływu wody w przewodach grzewczych powinna wynosić od 0,1 do 0,6 m/s;
  • zakłada się, że ilość ciepła dostarczanego do pomieszczenia, w którym będzie realizowane ogrzewanie podłogowe, powinna być równa co najmniej 90% ciepła dostarczanego przez przewody grzewcze;
  • długość obwodu grzewczego z rury Ø14 mm powinna być mniejsza niż 80 metrów, z rury Ø16 mm mniejsza niż 120 m, a z rury Ø20 mm mniejsza niż 150 m. W przypadku większego zapotrzebowania na ciepło w obrębie pomieszczenia należy ułożyć kilka obiegów grzewczych;
  • temperatura na powierzchni podłogi nie może przekroczyć 29℃, przy tym należy przestrzegać następujących zasad:
    • musi być zachowana wystarczająca grubość jastrychu, aby uniknąć pęknięć naprężeniowych oraz uszkodzeń podłogi;
    • płaty folii powinny zachodzić na siebie, a taśma izolacyjna na krawędziach musi być starannie ułożona w celu uniknięcia mostków akustycznych i strat ciepła.

Jak układać ogrzewanie podłogowe?

Układanie ogrzewania podłogowego można realizować w formie:

  • wężownicy meandrowej - w tym przypadku początek wężownicy o najwyższej temperaturze układa się przy ścianie o największych stratach ciepła;
  • wężownicy pętlowej - dzięki niej otrzymujemy bardziej regularny rozkład temperatury podłogi.

W miejscach, gdzie występują duże straty ciepła (np. przy dużych otworach okiennych czy drzwiowych), można zastosować tzw. strefę brzegową o szerokości 1 metra wzdłuż ścian zewnętrznych, w której rury układa się z mniejszym rozstawem niż w pozostałych miejscach, a tym samym dopuszczalna jest tam wyższa temperatura podłogi. Strefa ta powinna stanowić niezależny obieg grzewczy. W małych pomieszczeniach dopuszcza się, by pętla brzegowa była połączona z pętlą główną. Odcinki rur, które są przyłączone do rozdzielacza, należy prowadzić w rurze osłonowej. Długość takiej rury powinna wynieść około 1 metra, a końcówka w płycie powinna być zabezpieczona przed dostaniem się do niej zaprawy.

Prowadzenie przewodów, a dokładniej odstępy pomiędzy sąsiednimi odcinkami, zależą od:

Układanie rurek ogrzewania podłogowego powinno być realizowane z zachowaniem niezbędnych odstępów - zwykle od 15 do 25 cm. Odstępy nie powinny być większe niż 30 cm.

Układanie ogrzewania podłogowego - o czym warto pamiętać?

Przed zalaniem rur grzewczych betonem należy przeprowadzić próbę szczelności instalacji na ciśnienie 0,6 MPa w ciągu 24 godzin. Podczas wiązania betonu rury grzewcze powinny pozostać pod ciśnieniem 0,2-0,3 MPa. Po okresie dojrzewania betonu, a jeszcze przed ułożeniem wykładziny podłogowej, płytę należy dobrze wygrzać.

Podczas napełniania instalacji wodą należy ją odpowietrzyć, dlatego do rozdzielacza należy podłączyć odpowietrznik. Rozdzielacz powinien znajdować się 40-50 cm nad poziomem podłogi.

Płyta grzejna w instalacji ogrzewania podłogowego w budownictwie mieszkalnym powinna mieć wytrzymałość na ściskanie min 12 MPa, a na rozciąganie min 3 MPa. Nie zaleca się wykonania instalacji grzejnej większej niż 10 cm. Płyta grzejna powinna być wykonana jako pływająca, tj. oddzielona od elementów konstrukcyjnych taśmą brzegową.

Układanie rur ogrzewania podłogowego powinno być realizowane przez wykwalifikowanych instalatorów.