Rura polipropylenowa PP jest elementem instalacyjnym cechującym się odpornością na działanie czynników korozyjnych, a także obojętnością chemiczną i biologiczną. Tego rodzaju wyroby z tworzywa sztucznego nie wchodzą w reakcję z wodą oraz są niepodatne na działanie środowiska kwasowego i zasadowego.

Rury polipropylenowe PP są stosowane do rozprowadzania ciepłej i zimnej wody w obiektach budowlanych, a także do transportu ciepła. Parametry niektórych typów rur umożliwiają ich wykorzystanie w przemyśle jako instalacje transportujące sprężone powietrze i wodę lodową.

Rury PP - charakterystyka

Polipropylen jest związkiem chemicznym pochodzenia organicznego, który jest otrzymywany w procesie polimeryzacji propenu. Wraz z polietylenem tworzy grupę tworzyw sztucznych o najszerszym zastosowaniu. Skrótowym oznaczeniem wyrobów na bazie polipropylenu jest symbol PP. Produkty polipropylenowe charakteryzują się wysokim stopniem termoplastyczności, co oznacza, że pod wpływem wysokiej temperatury osiągają stan wysoce elastyczny, a wraz z obniżaniem poziomu ciepła można je z powrotem zestalić bez wywołania zmian w ich układzie chemicznym. Propen niezbędny w produkcji polipropylenu jest pozyskiwany z ropy naftowej. Proces polimeryzacji propylenu jest prowadzony w roztworze utrzymywanym w temperaturze od 50℃ do 100℃. Czas trwania reakcji jest zależny od zakładanych parametrów gotowego wyrobu i trwa od 30 minut do 10 godzin.

Podczas procesu produkcyjnego rur PP wykorzystuje się trzy podstawowe odmiany polipropylenu, które różnią się od siebie pod względem budowy makrocząsteczkowej. Zgodnie z tym podziałem na rynku materiałów budowlanych są dostępne rury pozyskiwane z homopolimerów (PP-H), polimerów blokowych (PP-B) oraz polimerów statystycznych (PP-R). Wymienione grupy materiałowe różnią się także pod względem parametrów wytrzymałościowych.

Zastosowanie rur polipropylenowych

Rurki polipropylenowe cechują się wysoką odpornością na działanie wysokich temperatur i ciśnienia. W związku z tym stosuje się je także do wykonywania różnego rodzaju instalacji wewnętrznych w obiektach budowlanych. Elementy z polipropylenu można wykorzystać do realizacji układów zaopatrujących budynek w ciepłą i zimną wodę (rury PP do wody) oraz ciepło (rura PP do c.o.). Niektóre odmiany rur polipropylenowych używa się przy tworzeniu instalacji o znaczeniu przemysłowym służących do transportu sprężonego powietrza oraz wody lodowej. W produkcji rur ciśnieniowych, przeznaczonych do transportu zimnej wody oraz będących częścią instalacji kanalizacyjnych stosuje się polipropylen blokowy PP-B. Rury typu PP-R z reguły są wykorzystywane w przekazywaniu ciepłej wody o temperaturze około 60℃. Elementy drugiego typu mogą jednak pracować w znacznie szerszym zakresie temperatur wynoszącym nawet od -40℃ do +100℃ (przy osiągnięciu maksymalnej wartości ujemnej materiał staje się kruchy).

Rury polipropylenowe dzielą się także ze względu na średnicę. Do najpopularniejszych wielkości stosowanych w budownictwie jednorodzinnym należy rura PP 10, 16, 20, 25, 32, 40 oraz 50. Należy pamiętać, że średnica rury polipropylenowej wpływa na możliwości jej zastosowania, również pod względem dopuszczalnej wartości ciśnienia roboczego. Przykładowo rury o średnicy 10 mm są przeznaczone do transportu zimnej wody o ciśnieniu 10 barów. Z kolei elementy o średnicy 20 mm służą do przesyłu wody ciepłej o temperaturze do 60℃ i ciśnieniu 10 barów oraz są wykorzystywane w instalacjach c.o.

Jakie są sposoby łączenia rur PP?

Rury PP w typowych warunkach eksploatacyjnych cechują się sztywnością. W związku z tym w przypadku wystąpienia zmiany kierunku przebiegu instalacji konieczne jest wykorzystanie odpowiednich kolan. Połączenia kolejnych fragmentów układu muszą być w takiej sytuacji wykonywane jako zgrzewane. Zgodnie z zasadami sztuki budowlanej oraz warunkami technicznymi łączenie rur PP bez zgrzewania z reguły nie jest możliwe. Zgrzewanie rur PP realizuje się za pomocą zgrzewarki. Do tego celu niezbędne są także specjalne nożyce do rur oraz narzędzie do fazowania brzegów. Do połączenia instalacji rurowej z elementami armatury oraz innymi częściami osprzętu hydraulicznego służą odpowiednie złączki gwintowane. Proces zgrzewania polega w pierwszym etapie na oczyszczeniu i sfazowaniu końca elementu. W kolejnym kroku końcówkę wraz ze złączką trzeba wcisnąć w gniazda zgrzewarki. Podczas łączenia należy kontrolować osiowe ustawienie spajanych części. Zgrzewanie kończy się etapem stygnięcia połączenia, który trwa około 2 minuty. Po upływie tego czasu styk staje się sztywny. Łączenie elementów PP zazwyczaj odbywa się poza miejscem instalacji, po czym rury są przenoszone do punktu, w którym mają zostać wbudowane.