Najlepsze piece na ekogroszek charakteryzują się estetycznym wyglądem, niemal bezobsługowym użytkowaniem, a ich najwyższa klasa pozwala cieszyć się wysoką sprawnością oraz wysoką redukcją zanieczyszczeń przedostających się do atmosfery.

Piec na ekogroszek ‒ zasada działania

Kotły na ekogroszek stanowią bardzo popularne rozwiązanie wykorzystywane do ogrzewania domów jednorodzinnych, a także różnego rodzaju hal, magazynów itp. Produkowane obecnie kotły spełniają najwyższe standardy zgodne z normą PN-EN 303-5:2012, która określa emisję tlenku węgla, substancji smolistych, pyłów, a także minimalną sprawność kotłów. Piece na ekogroszek charakteryzują się wysoką sprawnością spalania, w tym również wysoką sprawnością energetyczną. Zasada działania najnowszej generacji kotłów polega na spalaniu cząstek węgla kamiennego o średnicy od 5 do 25 mm w zamkniętej komorze paleniskowej, do której uprzednio wprowadza się paliwo poprzez automatyczny podajnik. Dzięki niewielkiej średnicy węgla możliwy jest bezproblemowy transport podajnikiem ślimakowym. Ekogroszek jako paliwo charakteryzuje się wysoką kalorycznością, niską spiekalnością oraz zawartością popiołu, a także atrakcyjną ceną. Paliwo zapala się najczęściej ręcznie, jednak na rynku można już znaleźć kotły samorozpalające, co pozwala na całkowicie zautomatyzowany proces spalania. Dzięki wykorzystaniu mikroprocesorowego sterownika tego typu kocioł jest wygodny w obsłudze. Sterownik kontroluje częstotliwość podawania paliwa oraz strumień powietrza niezbędnego do spalania. Jedną z najważniejszych funkcji kotła jest automatyczna praca w trybie z podtrzymaniem. Przy tym trybie podajnik od czasu do czasu dostarcza paliwo służące do podtrzymania procesu spalania. Gdy temperatura wody w instalacji spadnie poniżej założonej wartości, kocioł przechodzi w tryb pracy. Paliwo do kotła zasypuje się raz na kilka dni lub rzadziej, w zależności od temperatur panujących na zewnątrz. Do wad pieców na ekogroszek można zaliczyć wysoki koszt zakupu, konieczność utylizacji wytwarzanego popiołu (średnio raz na tydzień) oraz problem z utrzymaniem czystości w kotłowni, co ma związek z koniecznością uzupełniania zbiornika zasypowego.

Klasy kotłów na ekogroszek

Aktualna norma PN-EN 303-5:2012 wprowadza trzy klasy emisji (nie ma w niej już klasy 1 i 2):

  • klasa 3 – jest obecnie najniższą klasą, do której należy większość obecnie produkowanych kotłów podajnikowych;
  • klasa 4 – jest to klasa średnia. Osiągają ją kotły zasypowe dolnego spalania oraz kotły podajnikowe na węgiel. Ze względu na wymagania rynkowe niewiele kotłów produkuje się w tej klasie. Wynika to z faktu, iż obecnie najpowszechniej dotowanymi kotłami są piece na ekogroszek 5 klasy;
  • klasa 5 – najwyższa klasa kotłów. Emitują one nawet do 80% mniej dwutlenku węgla niż kotły 3 klasy oraz niemal 70% mniej pyłu niż kotły 4 klasy. Piec na ekogroszek 5 klasy charakteryzuje się:
    • wysokim komfortem użytkowania;
    • wysoką sprawnością, niejednokrotnie przekraczającą wartość 90%;
    • estetycznym wyglądem;
    • zmniejszonymi stratami spowodowanymi niezupełnym spalaniem oraz stratami paleniskowymi;
    • niemal bezobsługową eksploatacją dzięki zastosowaniu podajników paliwa sterowanych mikroprocesorowymi kontrolerami.

Jak kocioł wybrać?

Wybierając kocioł na ekogroszek, warto postawić na ofertę sprawdzonych producentów cieszących się dobrą opinią oraz niedrogim i ogólnie dostępnym serwisem. Warto wybrać kocioł spełniający wymagania 5 klasy zgodnie z normą PN-EN 303-5:2012. Na rynku wciąż dostępne są kotły niespełniające wskazanych norm. Moc kotła dobiera się na podstawie zapotrzebowania na energię grzewczą, na którą składa się:

  • zapotrzebowanie na moc cieplną na ogrzewanie pomieszczeń;
  • zapotrzebowanie na moc cieplną na potrzeby wentylacyjne;
  • zapotrzebowanie na moc cieplną do ogrzewania ciepłej wody użytkowej.

Zapotrzebowanie na moc przyjmuje się na podstawie projektu, w którym została ona obliczona zgodnie z aktualnymi wytycznymi. W budynkach po przeprowadzonej termomodernizacji obliczenia powinny być przeprowadzone przez specjalistę po zapoznaniu się z charakterystyką obiektu.

Nie warto kupować kotła o mocy wyższej od mocy obliczeniowej, ponieważ przez większą część sezonu powinien on pracować z mocą nominalną. Dzięki temu będzie osiągać najwyższą sprawność, co w konsekwencji pozwoli zminimalizować zużycie paliwa.

Wybierając kocioł, należy również zwrócić uwagę na rodzaj podajnika ‒ różnią się one sposobem załadunku, a także wydajnością. Obecnie najbardziej popularnym rozwiązaniem jest podajnik ślimakowy.

Ważnym elementem układu jest sterownik, który powinien być wyposażony w rozbudowane funkcje sterowania, a jednocześnie być prosty w użytkowaniu ‒ umożliwiać proste i intuicyjne ustawienie programu oraz podstawowych parametrów pracy.