Moc przyłączeniowa jest wielkością określającą zapotrzebowanie energetyczne dla danego obiektu budowlanego. Przy szacowaniu tej wartości należy wziąć pod uwagę między innymi liczbę odbiorników elektrycznych, które mają znaleźć się w budynku.

Moc przyłączeniowa wpływa na wielkość rachunków za energię elektryczną. Podanie zbyt małej wartości może skutkować niewydajnością instalacji elektrycznej, natomiast jej zawyżenie jest nieopłacalne dla płatnika rachunków.

Czym jest moc przyłączeniowa?

W celu zapewnienia w budynkach odpowiedniej ilości energii elektrycznej, która nie będzie ograniczona występowaniem danej pory dnia, panowaniem konkretnych warunków atmosferycznych oraz dostępem do paliwa napędzającego, należy podpisać odpowiednie zobowiązanie w zakładzie energetycznym. Oczywiście część energii potrzebnej do zasilenia obiektu można pozyskać ze źródeł odnawialnych, takich jak siła wiatru czy promieniowanie słoneczne, jednak zapewnienie całości zapotrzebowania w ramach naturalnych zasobów z reguły nie jest ekonomiczne, a czasem wręcz niemożliwe.

Określenie wartości mocy przyłączeniowej jest punktem wyjściowym do wydania przez zakład energetyczny opinii dotyczącej możliwości i warunków przyłączeniowych danej nieruchomości do sieci elektroenergetycznej. Wartość zużycia energii elektrycznej służy przede wszystkim do określenia wysokości opłat za wykonanie usługi przyłączenia. Zakłady energetyczne korzystają w takim przypadku z ustalonych we własnym zakresie taryfikatorów.

Moc przyłączeniowa jest wielkością zależną od liczby i rodzaju odbiorników elektrycznych, które mają znaleźć się w danym obiekcie, a także od liczby ich potencjalnych użytkowników. W opracowaniach projektowych często można znaleźć informacje dotyczące bilansu mocy dla budynku, który jest podstawą do oszacowania mocy przyłączeniowej dla domu. Jeśli projekt jest pozbawiony takiego zestawienia, można je wykonać we własnym zakresie, sumując moce znamionowe wszystkich planowanych do zainstalowania urządzeń pobierających prąd. Zsumowana wartość jest określana mianem mocy zainstalowanej.

Jak obliczyć moc przyłączeniową dla domu jednorodzinnego?

W obliczeniach dotyczących mocy przyłączeniowej dla obiektu budowlanego trzeba pomnożyć moc zainstalowaną przez odpowiedni średni współczynnik jednoczesności. W przypadku budynków jednorodzinnych parametr ten ma zazwyczaj wartość równą 0,6.

W budynkach mieszkalnych jednorodzinnych o typowej powierzchni, w których znajduje się standardowe wyposażenie gospodarstwa domowego, z reguły wystarczająca jest moc przyłączeniowa równa 10 kW. Jeśli dom ma być wyposażony w kuchenkę z płytą elektryczną lub ma w nim znajdować się ogrzewanie zasilane elektrycznie, moc przyłączeniową należy zwiększyć odpowiednio do 15 kW oraz 30 kW.

Przypadkowe lub celowe obniżenie wartości mocy przyłączeniowej deklarowanej we wniosku o przyłączenie budynku do sieci energetycznej skutkuje niższą wysokością opłat za prąd. Jednak w takim przypadku w trakcie użytkowania obiektu może okazać się, że moc przesyłana przez zakład jest niewystarczająca do pokrycia zapotrzebowania. Z kolei podanie zbyt dużej wartości mocy wiąże się ze zbyt wysokimi rachunkami i jest wysoce nieekonomiczne.

Należy pamiętać, że energia elektryczna jest niezbędna nie tylko w czasie eksploatacji obiektu, ale także w trakcie wykonywania robót związanych z jego budową. Do tego celu służy przyłącze tymczasowe, którego moc zazwyczaj wynosi od 5 kW do 8 kW.

Z czym wiąże się zużycie energii w domu jednorodzinnym?

W celu optymalnego oszacowania mocy przyłączeniowej dla domu jednorodzinnego pomocne mogą okazać się tablice znajdujące się na stronach internetowych dostawców energii elektrycznej. W zestawieniach tego typu znajdują się informacje dotyczące mocy znamionowych dla typowych urządzeń elektrycznych wykorzystywanych w gospodarstwach domowych. Na podstawie danych z tablic możemy dowiedzieć się, że:

  • moc znamionowa kuchenki elektrycznej wynosi od 7 kW do 10 kW;
  • moc znamionowa kuchenki mikrofalowej wynosi od 0,8 kW do 2,0 kW;
  • moc znamionowa płyty indukcyjnej wynosi od 7,2 kW do 7,4 kW;
  • moc znamionowa piekarnika wynosi od 2,0 kW do 5,0 kW;
  • moc znamionowa czajnika bezprzewodowego wynosi około 2,5 kW;
  • moc znamionowa bojlera elektrycznego wynosi od 1,3 kW do 5,0 kW;
  • moc znamionowa żelazka wynosi od 0,8 kW do 1,4 kW.

Roczne zużycie energii elektrycznej w typowym budynku mieszkalnym jednorodzinnym pozbawionym płyty elektrycznej i ogrzewania elektrycznego wynosi około 3500 kWh. Jeśli w domu znajduje się kuchenka zasilana prądem, zużycie to wzrasta do około 4000 kWh, natomiast w obiektach ogrzewanych przy pomocy instalacji elektrycznej zużycie może wynosić nawet 25 000 kWh.